Veel lawaai, geen enerverend avontuur

Batman and Robin van Joel Schumacher. Met George Clooney, Chris O'Donnell, Arnold Schwarzenegger, Uma Thurman, Alicia Silverstone. In 77 theaters, waaronder Bellevue Cinerama, Tuschinski 3 en Cinema 1 Amsterdam, Tuschinski 1 Den Haag, Pathé 5 en Cinerama 1 Rotterdam....

Na Michael Keaton en Val Kilmer is George Clooney (uit de tv-serie ER) in de vierde Batmanfilm de derde zwarte ridder die Gotham moet redden. Clooney is niet gekozen omdat zijn voorganger niet goed was, maar omdat regisseur Joel Schumacher niet met Kilmer kon opschieten. De argumentatie dat hij ouder is en daarom beter dan Kilmer tegenover de Robin van Chris O'Connell fungeert, is er achteraf bij verzonnen. Vuile was is voor de pulpbladen.

Erg veel maakt het niet uit, want het is kenmerkend voor de hele Batman-reeks dat niet de twee hoofdfiguren maar juist hun wisselende tegenstanders de aantrekkelijkste personages zijn. Na types als The Joker, The Penguin en The Riddler is er nu Mr. Freeze, een levensgevaarlijke gek die met zijn geweer mensen kan bevriezen en dreigt heel Gotham in een ijsmassa om te toveren.

Een schurk kan leuk zijn door een speciale tic, maar het aantrekkelijke van Mr. Freeze, en van iedere echt interessante boef, is zijn gevoelige onderlaag. Ooit was hij Dr. Fries, een briljante maar ongelukkige geleerde wiens vrouw Nora leed aan het dodelijke MacGregorsyndroom (weet je wel).

Fries heeft zijn Nora ingevroren, zodat ze niet verder wegglijdt dan de eerste fase van het syndroom en ondertussen werkt hij noest aan een middel om haar te genezen.

Tot overmaat van ramp dondert hij zelf in een bak vol smerig spul waardoor hij zo onderkoeld raakt dat hij alleen kan leven bij een temperatuur van min vijftig graden. Voor de koeling van een speciaal pak heeft hij diamanten nodig. Daarom wordt Mr. Freeze een diamantendief en, wanneer zijn vrouw alsnog gestorven is, een wraakzuchtig beest dat geen warmte meer kent in zijn leven en daarom de hele maatschappij wil verkillen.

Hij wordt tot deze wraak aangezet door de tweede schurk in Batman and Robin, een gevaarlijke dame, die als Dr. Pamela Isley in een laboratorium experimenteerde met het paren van planten en dieren, maar ook weer door een ongeluk is omgevormd tot Poison Ivy, een vrouw die een vergiftigde adem bezit en elke tegenstander een letterlijk dodelijke kus kan toedienen.

Twee fraaie gekken derhalve, die Batman en Robin handenvol werk geven. Zeker wanneer onze twee kwaadbestrijders het met elkaar aan de stok krijgen, omdat zij allebei vallen voor Poison Ivy.

Dat is niet verwonderlijk, want Uma Thurman maakt er een prachtige vamp van. Zij is de echte ster van Batman and Robin, meer nog dan Arnold Schwarzenegger als Mr. Freeze, hoewel hij daar niet alles aan kan doen in dat vreselijke pak dat hij drie kwart van de film aan heeft. Met name in het tweede deel, wanneer de weke kanten van zijn karakter boven komen, maakt hij alsnog een deel van zijn gage (naar verluid een slordige 25 miljoen dollar) waar.

Ook om het persoonlijke leven van Batman en Robin een tikje

interessant te maken zijn bijfiguren nodig. Meer aandacht dan voorheen krijgt hun trouwe butler Alfred (opnieuw en terecht Michael Gough), die het slecht maakt, want heel toevallig ook al lijdt aan het MacGregorsyndroom.

Zijn nichtje Barbara (een redelijke maar niet bijzondere Alicia Silverstone) komt hem opzoeken en in haar schuilen onvermoede kwaliteiten, want zij is motorgek en dient zich al snel aan als een potentiële Batgirl, wat zij uiteindelijk ook wordt.

Batman and Robin is zachtgezegd niet de sterkste van de nu vierdelige serie. Veel verhaal is er niet en opschieten doet dat magere verhaaltje nauwelijks. Na de inleiding, waarin de personages worden uitgelicht, zakt de boel behoorlijk in elkaar en de aanleiding van het gemopper tijdens de pauze is dit keer niet de kwaliteit van het ijsje. Naar het slot trekt de film wel wat bij in een spectaculaire afwikkeling.

Naast de twee kleurrijke schurken en een paar gevoelige momenten, draait Batman and Robin uitsluitend om het bekende special-effectscircus dat weliswaar knap en duur is, maar niet bijster origineel en behalve aan het eind geen motor is om de film in gang te houden.

Met veel lawaai, voortdurend scheve camera's en even snelle als hakkelige montage heb je nog geen enerverend avontuur. De volgende keer moeten ze bij Warner Brothers toch ook weer eens wat vulling toevoegen aan de formule, anders is de laatste fase van het MacGregorsyndroom snel in zicht.

Peter van Bueren

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden