Vaste boekenprijs

Ik kocht ze allemaal in dezelfde boekhandel. Daar ga ik zo één keer in de week kijken, zonder een speciaal doel eigenlijk. Dat is de aardigste manier van boeken kopen. Van de Engelstalige boeken was slechts één exemplaar aanwezig. Bij een Nederlandse roman van een enigszins bekende auteur kan men rekenen op verkoop. Ze gaan over de toonbank. De wat gespecialiseerde studies liggen op tafels of planken te wachten op die ene koper. Volslagen belangeloos. (Cassianus lag in een hoekje van een etalage, in een laatste poging aandacht te trekken; het boek is al enkele jaren geleden verschenen). Belangeloos als de boeken is de inkoper van de boekhandel. Hij koopt ze voor niemand, maar vindt dat iemand de kans moet krijgen er gelukkig mee te worden.

Van sommige van die gunstelingen volg ik het leven. Met enkele heb ik even in de hand gestaan, ik heb gebladerd, wat gelezen en ze weer teruggelegd. Drie weken later liggen ze er nog. Ik vrees het ergste voor ze. En voor de boekhandel, want afschrijven is dood verklaren: er is geen levende lezer voor. En geen geld. Soms sta ik met grote zorgen in de werkelijk schitterende afdeling klassieken in mijn boekhandel. De meest gespecialiseerde studies en tekstuitgaven liggen en staan er. Ik kocht er eens een biografische studie over de vroegchristelijke martelares Prudentia. Ze lag er al een maand terzijde. Dat moet erger zijn geweest dan haar martelingen. Ik nam haar in huis. Ze bleek fascinerend.

Al heel lang koop ik in dezelfde zaak mijn boeken. Ontelbare ontdekkingen heb ik er gedaan. Ik denk wel eens aan het geld geïnvesteerd in die prachtige collectie boeken voor enkelingen. Schuld aan die gedachte is een vitale en wat brutale verkoper in een andere zaak. Jaren geleden zei hij mij: 'Van klanten van uw soort kunnen wij niet bestaan'. Hij wees naar de stapels bij de kassa. 'Daar komt het geld binnen.'

Zo lang ik boeken koop hoor ik van de vaste boekenprijs en de bedreiging daarvan. Elke keer voel ik mijzelf bedreigd. Want ik weet zeker dat mijn uitzonderlijke boekhandel door die vaste boekenprijs Otto van Freising, Cassianus, Prudentia, het echtpaar Carlyle, de hele Loeb's Library - die groen-rode bibliotheek van klassieke schrijvers - in voorraad kan nemen. En klanten als mij kan bedienen. Doordat velen hetzelfde lezen en tegen de vaste prijs kopen, kunnen vele anderen minder gevraagde boeken kopen, lezen er eventueel over schrijven en zo - het allermooiste - de boekhandel aan bestelllingen ervan helpen. (Ik zou velen het geluk van de lezing van Otto van Freisings wereldgeschiedenis gunnen).

Maar als kopen nog mooier is dan lezen, wat dan? Dan juist de vaste boekenprijs. Eens trof ik Cees Nooteboom met twee tassen vol nieuwe boeken. Hij had juist de boekhandel verlaten. Hij was mijn vraag voor. 'Wanneer ik dat allemaal lees? Ik lees niet alles. Maar als boeken lang genoeg in de kast staan,weet je zeker dat je ze hebt gelezen.'

Zo'n lezer verdient de subsidie van de vaste boekenprijs.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden