Vannacht droomde ik dat ik achterna gezeten werd

Vannacht droomde ik dat ik achterna gezeten werd. Ik weet niet door wat of wie, maar ik ging er vandoor. Ik vluchtte door gevallen steden, dreigende bossen, verlaten boerenerven. Op een kale weide smeulde een neergestort vliegtuig. De hemel was blauw en helder.

Bij het wakker worden herkende ik een aantal elementen uit mijn jeugd. Het vliegtuig. De blauwe lucht. Maar vooral het boerenerf. Ik waste me er onder het ijskoude water van de pomp. Ik was nog een jongen. Ik liep een half uur naar de school in het dorp. Soms kreeg ik een lift van een boerenkar. Wat later raakte ik in het bezit van een fiets. En nu herinner ik me dat ik aan het einde van de oorlog in diezelfde streek op een landweg een man met een tulband zag. Hij fietste als een razende. Het was een man uit India. Hij had met de Duitsers gevochten voor de bevrijding van zijn land van de Engelse koloniale heerschappij. Oorlogen zijn minder zwart-wit dan men soms denkt.

Omdat het thema van bovenstaande 'achtervolging' blijkt te zijn kies ik het titelgedicht uit de bundel van Gust Gils' Manuscript gevonden tijdens achtervolging (Bezige Bij, 1967):

waar ook, ik voelde de donau met zijn blauwe ranken.
ik had honger bewees mij alkohol
heet in de keel.
waar ook, het was neerkijken op een schuchter licht
van bunsenbranders.
één strook langs de stroom is verboden
die daarnaast verkoopt vreemde magazines.
de derde waarover een walm strijkt van gloeiende olie
te beplanten met sitrusvruchten:
al wat we in jaren te eten krijgen.

zo komt het vaak (business!)
wit geluid naar eenmaal iemand toe
witte lijn schokkend vol autoos tot stilstaan.

Ik heb de bundel waarin deze gedichten staan kennelijk nooit goed gelezen, want nu tref ik er opeens het gedicht 'de mooie vakansie' in aan, met een eerste zin die mij toch had moeten opvallen.

het leven is vurschrukkulluk, remco...
met zijn stormschietende ramen
en de glanzen die daarin weerheuvelen

zo waren wij omhuisd
en de elektriese stroom uitgevallen
in de hele belazerde streek,
zodat in 24 uur dagelijks donker spuwende bliksems
en in de jofele melktranen van de meisjes ina en jepie
wij ons geluk beproefden een volle dolle maandag
aan een stuk

Beeld Tzenko
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden