Vanaf de eerste noten The Arcs denk je: Dit wordt te gek

Nooit te massief of 'rockachtig', maar mooi lichtvoetig en transparant. Deze band is een blijvertje.

Dan Auerbach, Richard Swift en Leon MichelsBeeld ap

Na het album Turn Blue (2014) en de allengs mattere rondgang langs de concertpodia en festivals was het wel duidelijk: die jongens van The Black Keys moeten er even uit. Even iets anders doen. Het uitstapje van Dan Auerbach (36), de bebaarde frontman van het rockduo uit Akron, Ohio, heet The Arcs en bracht in september Yours, Dreamily uit, een luid bejubeld album dat qua melodie en geluid de onmiskenbare Auerbach-signatuur draagt, maar zich elegant wentelt in soul, funk en ritmiek uit stijlen als mariachi. Auerbach klonk prompt zo fris als in zijn beste Black Keys-jaren en dat gold ook voor het optreden dat hij donderdag verzorgde in de uitverkochte Melkweg in Amsterdam, waar je vanaf de eerste noten van opener Stay In My Corner wist: ja, dit wordt te gek.

Kraakhelder geluid, prima zang van een ouderwets begeesterde Auerbach en vooral een prachtig klankbeeld: nooit te massief of 'rockachtig', maar mooi lichtvoetig en transparant, met een heerlijk jengelend orgeltje dat op de juiste momenten het bandgeluid doorkliefde, zoals in het sterke Outta My Mind, de stevigst rockende compositie van de avond. Het albummateriaal werd aangevuld met een paar songs die niet op het album staan en de fijne Sonny & The Sunsets-cover Too Young To Burn. Drie vrouwen, gerekruteerd uit het voorprogramma Mariachi Flor De Toloache, zongen en dansten met deinende coiffures op de achtergrond. Ze pakten er op gezette tijden een viool of trompet bij. Felgekleurde decorprojecties sleurden je mee naar de jaren zeventig. Tamelijk onweerstaanbaar allemaal.

Hoogtepunt? Misschien wel het B-kantje My Mind, waarvoor Auerbach zijn onafscheidelijke gitaar even aan de zijkant parkeerde en de microfoon ter hand nam. Hij zong met een overgave en soul waarop we hem niet eerder betrapten, terwijl hij als een crooner de bühne bestreek. Mooi. Zo kenden we hem nog niet. Goed, The Arcs hebben geen hit van het kaliber Lonely Boy in huis en waarom de band twee drummers heeft bleef de hele avond onduidelijk, maar ergerlijk was het ook weer niet. Deze band moet blijven. Graag terughalen voor de zomerfestivals.

The Arcs. 13/11, Melkweg, Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden