Reportage Milaan Fashion Week

Van wielrenbroekjes tot Robbie Williams in een Armani-glitterkilt: dit was de Fashion Week van Milaan

Moderne dans en Robbie Williams in een glitterkilt: De Fashion Week in Milaan zat tjokvol randverschijnselen. Maar gelukkig waren er ook wat ouderwets sterke shows.

Wielrenbroekjes bij Fendi. Beeld Getty Images

Wat je altijd al wilde weten over Fashion Week, maar nooit durfde te vragen

New York, Londen, Milaan, Parijs: wat gebeurt er eigenlijk allemaal tijdens deze modeweken? Voor wie zijn ze precies? En waarom zijn ze zo belangrijk? Cécile Narinx legt het uit in twaalf vragen en antwoorden.

Het fijne van de modeweek in Milaan was altijd dat je precies wist wat er komen ging. Het begon steevast woensdagmiddag rond drieën met de Gucci-show en eindigde met Dolce & Gabbana op zondagmiddag. Maar nu Gucci dit seizoen showt in Parijs – een eerbetoon aan inspiratiebron Frankrijk – leek het of gans de Milaan Fashion Week van slag was: minder reuring, minder opgedofte types, journalisten die eerder vertrokken om op te laden voor de Parijse week, die negen dagen duurt. Bovendien was er niet eerder een modeweek waar randverschijnselen zo de aandacht afleidden van dat waar het om zou moeten gaan: de mode.

Niet dat het om stijlloze of stomvervelende randverschijnselen ging, bepaald niet. Op woensdagavond trakteerde Gucci haar relaties op een modernedansvoorstelling van de Michael Clark Company. Op dinsdagavond organiseerde Giorgio Armani – die doorgaans in zijn eigen minimalistische theater showt – een megalomaan spektakel voor tweeënhalfduizend man op luchthaven Linate: een XL show met mannen- en vrouwenmode, die eindigde in een verrassingsschnabbel van Robbie Williams in een Armani-glitterkilt. Op vrijdagavond stuurde het Duitse marketingkanon Philipp Plein behalve modellen ook vuurspuwers en slangenbezweerders de plankiers op, om te eindigen met een performance van Chris Brown.

Retroprints bij Prada. Beeld Getty Images

In de showrooms voltrok zich iets soortgelijks. Jassen, tassen en schoenen werden niet zozeer gepresenteerd in de gebruikelijke ondergeschikte decors maar in complete ‘concepten’. Die varieerden van loodsen vol videokunst bij Moncler tot een socialemedia-experiment bij het door de Russisch-Kazachse zakenvrouw Goga Ashkenazi gekochte oude Franse huis Vionnet, waar de modellen vanuit een glazen kooi met mobieltjes de bezoekers filmden, om te illustreren, aldus Ashkenazi, hoe de klassieke diva de moderne wereld tegemoet trad.

Opvallende kleuren bij Armani. Beeld Getty Images

In de war

Milaan is een beetje in de war, zei een advertentieverkoper van internationale glossy’s. De meeste modehuizen hebben iets te lang zitten slapen, er wordt nu krampachtig geprobeerd de millennial te bereiken, om een geloofwaardige online presence te veroveren, het logo uit te melken. Het heilige doel is tegelijkertijd commercieel én cool zijn – iets wat Gucci de afgelopen jaren uitstekend gelukt is, en andere huizen met de conservatieve neus op de feiten drukt. Want waar het om draait in de modebusiness is uiteraard: verkoop, handel, omzet. Dat ooit zo florerende huizen als Tod’s, Armani en Dolce & Gabbana niet meer adverteren in kleine landen als Nederland, waar ze wel degelijk winkels hebben, illustreert dat het geld er niet meer tegen de plinten klotst. En dat de Italiaanse economie, en überhaupt de regering, stevige problemen heeft: de straten rond de poenige Via Montenapoleone, waar overdag de uitverkorenen met geld smijten, veranderen ’s avonds in droeve daklozencampings.

Milaan is in de war, zei ook de pr-jongen van een luxe label. Modemensen veranderen momenteel en masse van baan, sommige journalisten slaan  deze hele modeweek over. Als ze niet snel schakelen, zo fluisteren ook journalisten onderling, verliest de modeweek van Milaan snel aan gewicht.

Strak gesneden jurken bij Moschino. Beeld Getty Images

Toch waren er tussen de 61 shows nog genoeg defilés van betekenis, van huizen die de kop koel houden en doen waar ze goed in zijn. Miuccia Prada, die vorig seizoen nog druk was met het vernieuwen van het logo en het opkrikken van haar Instafabulousness, hield in haar eigen door Rem Koolhaas vormgegeven Fondazione een sterke show.  Op de zwarte pantykniekousen na, waren de kleren logoloos maar desalniettemin very Prada, met A-lijntuniekjes en andere zoete, preutse dameskleding uit de jaren zestig, versierd met retroprints en gecombineerd met tops met naveldiepe U-hals. De collectie van het huis Emilio Pucci voerde terug naar de jetsetglamour van naamgever markies Pucci di Barsento met abstract beprinte seventiesjurken in soepelvallend zijdekatoen. Moschino maakte als altijd strak gesneden jurken en pakjes met een komische noot: alles leek beklad met dikke stiften. Het huis Jil Sander, sinds een jaar onder creatieve leiding van het echtpaar Lucie en Luke Meier, bleef ook z’n krachtige en sobere zelf, met oversized silhouetten, verwijzingen naar uniformen en vissersvesten met uitvergrote sluitingen en verlengde manchetten.

Oversized silhouetten bij Jil Sander. Beeld Getty Images

Lederhuizen Tod’s en Fendi bleven trouw aan hun historie door subliem afgewerkte jurken, trenchcoats en pakken te tonen in de boterzachtste leersoorten. Max Mara, bekend van de tijdloze cameljassen, borduurde met volwassen jurken en pakken, gedragen door een modellen van verschillende leeftijden waarvan enkele met hoofddoek, ook voort op de welbekende codes van het huis.

Volwassen pakken bij Max Mara. Beeld Getty Images

Dan de hamvraag: wat gaan we dragen volgende zomer? Tussenstand: een hausse aan camel- en bruintinten, veel met elkaar gecombineerde bonte prints, een bijrol voor pistache en een opleving van het warme geel van afgelopen zomer. Verder: opvallend veel referenties aan safarikleding, overhemden en (bij Sportmax) surfpakken – waar Raf Simons voor Calvin Klein in New York ook al druk mee in de weer was. Onverschrokken early adopters opgelet: er naakt een onstuitbare comeback van wielrenbroekjes, of zoals een Vlaamse collega ze noemt: koersbroeken. Niet de grootste vrienden van vrouwen met gezonde dijen en/of een gezond aantal jaren op de teller. Maar fietsen kun je er uiteraard als een dolle mee.

Surfpakken bij Sportmax. Beeld Getty Images
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.