VAN VOGELGRIEP TOT BURQAVERBOD

Het weekblad Elsevier bestaat 60 jaar. De hoofdredacteur bestudeert de drukproeven van het jubileumnummer. 'Gelukkig zijn we niet afhankelijk van de losse verkoop.'..

ZATERDAG 15 OKTOBER

Zaterdagmiddag bij het tenniswedstrijdje zoals steeds ingemaakt doorvriend Pieter B. Ik gebruik een initiaal, omdat ik weet dat de redactie vande Volkskrant hecht aan de bescherming van de privacy van privé-personenen waarom zou Pieter B. daar minder recht op hebben dan de moordenaarMohammed B. (geen familie)?

Bij Elsevier noemen we Mohammed bij zijn volledige achternaam; met zijndaad heeft hij immers zelf de publiciteit gezocht. Het was anders geweestals hij zijn vriendin had vermoord, dan valt wel iets te zeggen voor hetverzwijgen van de naam van de dader én het slachtoffer. Het isonbegrijpelijk dat journalisten, toch behept met een feiten-fetisjisme,opeens afhaken als het gaat om de naam van iemand die een politieke moordpleegt.

's Ochtends, zoals elke zaterdag, op de bank met de kranten terwijl ikdoor het raam de joggers door het Vondelpark zie rennen. Ga ik ook doen,ooit.

ZONDAG 16 OKTOBER

Zojuist de proeven gelezen van de historie van Elsevier die we deze weekin het blad afdrukken ter gelegenheid van ons 60-jarig jubileum. Het is eenmooi plaatjesalbum geworden, ondersteund door een hoofdverhaal van Gerryvan der List en gebaseerd op zijn boek Meer dan een weekblad, degeschiedenis van Elsevier, dat uitgeverij Bert Bakker afgelopen weekpubliceerde. Het boek heb ik vrijdagavond uitgelezen. Het is erg grappig,maar niet voor mij: zowat al mijn voorgangers hebben tijdens het uitoefenenvan hun functie een hartaanval gekregen.

Het aardige van het bijhouden van een dagboek op internet metbeslommeringen of meninkjes (bloggen dus), is dat de lezer direct kandoorlinken naar sites of onmiddellijk kan reageren. Bij het afdrukken ineen krant, zoals met dit weblog gebeurt, gaat de charme van een webloggeheel verloren, want beide is dan niet meer mogelijk. Het wordt dan alsseks met een opblaaspop, zou collega Gertjan zeggen.

MAANDAG 17 OKTOBER

Maandag is altijd een spannende dag, omdat uitgever Toine dan meldthoeveel nummers in de kiosk we hebben verkocht. Dat aantal fungeert eenbeetje als een soort kijkcijfer. Hoog maakt tevreden, laag nieuwsgierig:waaraan zou het liggen? Meestal aan het onderwerp, zelden aan het beeld,is onze ervaring. Gelukkig gaat zo'n 90 procent van de betaalde oplage,zo'n 135 duizend exemplaren, naar abonnees en zijn we dus niet afhankelijkvan de losse verkoop.

Maandag is ook een leuke dag, omdat dan het commentaaroverleg is. Vaakzijn er felle discussies, die trouwens de rest van week doorgaan omdat wedagelijks op onze nieuwssite (www.elsevier.nl) een kort commentaar geven.Voor het weekblad zijn er deze morgen zesentwintig suggesties, terwijl weslechts vier commentaren kunnen afdrukken. Het gaat van de vogelgriep tothet burqaverbod, van kruisraketten tot de belachelijke ommezwaai van deCDA-fractie, die in de Tweede Kamer nu opeens weer voor het subsidiërenvan windenergie is.

Tijdens het commentaaroverleg ging het natuurlijk ook over Irak. Maardat land kan wel een weekje zonder de mening van Elsevier. Bovendien maaktArie Elshout vanmorgen in de Volkskrant al korte metten met al diedeskundigen en stukjesschrijvers die op hoge toon hun gelijk halen: zehebben het altijd al geweten, gezegd en geschreven dat die oorlog van Bushniet deugde. Over het alternatief, Saddam nog in het zadel, hoor je zeniet.

Overigens niets in de kranten over onze primeur dat de Raad van Statevindt dat de premier, en niet de minister van Buitenlandse Zaken deverantwoordelijkheid moet krijgen voor de Nederlandse koers in de EuropeseUnie. Misschien helpt het als we het nog geheime advies van de Raad op onzesite zetten.

DINSDAG 18 OKTOBER

Vandaag weinig tijd, want Elsevier moet vanmiddag naar de drukker. Ophet laatste moment toch een ander beeld gekozen voor het omslag van hetjubileumnummer. We zullen zien. Om 12.00 uur de planning van het nieuwenummer.

Vanmorgen vroeg meldde Leon de Winter enthousiast dat hij de grotehistoricus Walter Laqueur heeft weten te strikken voor zijn weblog The FreeWest op de site van Die Welt. De Winter, die binnenkort terugkeert alsblogger op Elsevier.nl, verwacht dat de berichten van Laqueur zullencontrasteren met zijn, naar eigen zeggen, vaak emotionele posts.

Even naar de reacties gekeken op mijn weeklog bij gastheerVolkskrant.nl. Er zijn ook een paar anonieme reacties. Daar heb ik het nietzo op. Meedoen aan het publiek debat, prima. Maar niet anoniem. Zoalsmeisjes op straat best in een burqa mogen lopen, maar niet tijdens eendemonstratie. Want de politieke strijd moet je met open vizier voeren, nietverscholen in een burqa, Palestijnensjaal of bivakmuts. Dus vind ik hetniet erg sterk dat fakeprof op mijn stukjes reageert. Wees een vent, entrek je burqa uit. Of houd anders je mond.

WOENSDAG 19 OKTOBER

Het nieuwe nummer is binnen. Het wonder is weer geschied. Benieuwd watdit speciale 150 pagina's tellende jubileumnummer in de kiosk zal doen. Artdirector Peter meldt dat bij zijn AKO-winkel nog steeds de oude nummers vanHP en Vrij Nederland liggen. Blijkbaar kost het maken van de flap bij VNeen extra dag. Of zouden ze gewoon een dag naar achter zijn geschoven? HetFranse weekblad L'Express verloor zo'n 15 procent van zijn oplage, toen hetvan de donderdag naar de maandag verhuisde. Maandag lijkt een logische dag,want ook de Amerikaanse en Duitse weekbladen komen op maandag uit. Maar inFrankrijk werkte het niet. Enfin, ze zijn nu weer terug naar de donderdag,vertelde de journalist van L'Express met wie ik gisteravond at.

Ik ken hem van zijn bezoek aan Nederland na de moord op Fortuyn,sindsdien heeft hij al vele malen over Nederland geschreven. Hij is nubezig met een groot stuk over wat in Nederland is veranderd na de moord opTheo van Gogh, 2 november precies een jaar geleden. Hij heeft een week vooreen serie interviews met de bekende deskundigen. Volgens hem - vreemde ogendwingen - is er maar weinig concreets veranderd na de twee politiekemoorden. Alsof de Nederlanders vinden dat erover praten al voldoende is.

Het is hem trouwens opgevallen dat iedereen die hij spreekt, zegt dathij of zij de eerste was die gewezen heeft op het gevaar van demulticulturele samenleving en de immigratie. Alsof er een soort wedstrijdjegaande is.

Wat hem blijft verbazen, is hoe Nederland in 2000 nog een 'tevredennatie' was, zoals uit alle enquêtes bleek, en twee jaar later plotsklapsin een revolutionaire stemming verkeerde. Het is een goede vraag. Wellichtgaven de geënquêteerden de gewenste antwoorden. Wellicht waren ze overveel zaken ontevreden, maar hadden ze eerst iemand nodig die hunontevredenheid kon verwoorden.

Vooralsnog is Nederland nog steeds bezig zichzelf opnieuw te ontdekken.Wie zijn we en waar staan we in de wereld? De zoektocht is nog lang nietafgelopen. Hij schrijft zijn verhaal zondag en met een beetje geluk staathet volgende week in L'Express. Ik geef hem nog het artikel van Roger Cohenuit de International Herald Tribune van afgelopen maandag, met daarin degemakkelijke observatie dat Europa, net als Amerika, immigranten niet moetzien als probleem, maar als een uitdaging. Het verschil is wel dat inAmerika immigranten de handen uit de mouwen moeten steken. In de meesteEuropese landen is dat door het stelsel van sociale zekerheid geennoodzaak.

Op zijn verzoek en ten behoeve van zijn verhaal eindigen we de avond inhet Arabische homo-café Habibi Ana ('mijn lieve schat'). Typisch iets voorhet verzuilde Nederland, vindt hij. Zoals de Zwitsers socioloog Ernest Zahnooit zei: 'Nederland is het land van de tolerante kerkgangers en dereligieuze apartheid.'

Bij de post de biografie van oud-minister Wim Beyen, waarop NRC-collegaWim Weenink vorige week woensdag is gepromoveerd. Beyen speelde niet alleeneen belangrijke rol bij het ontstaan van de Europese Unie, maar ook in deGreet Hofmans-affaire. Tien jaar geleden wilde ik een boek over Beyenschrijven en stuurde alvast een interview-aanvraag naar zijn vriend prinsBernhard. Maar die had geen zin in een gesprek. Gelukkig heeft Wim Weeninkdoorgezet en gelukkig is zijn boek lekker dik.

's Middags kennismakingsbezoek van de nieuwe Britse ambassadeur. Hetgaat over dezelfde onderwerpen, plus zijn inzichten over de Europese Unie.

DONDERDAG 20 OKTOBER

Woensdagavond gegeten met het clubje jonge (in mijn ogen dan)journalisten, dat Bas H. heeft verzameld. Volkskrant, NRC, Vrij Nederland,Quote aan een tafel. L'Express is ook weer present. Peter vertelt eenprachtig verhaal over zijn verbanning uit Toscane; het boek zit al in zijnhoofd.

VRIJDAG 21 OKTOBER

Gisteravond redactievergadering van Blaadje, het jaarlijkse tijdschriftover tijdschriften. Het lijkt onmogelijk om de prestatie te evenaren vanBarbara van Beukering en haar amazones. Eerder weggegaan om het slot vanhet verjaardagsetentje van vriend M. mee te kunnen maken. Er volgt nog eentocht langs lege kroegen, zodat ik zijn nieuwe vrienden, hardlopers, beterleer kennen.

Straks naar De Rode Hoed, waar we 9 november samen met Bureau Berenschoteen debat houden over de macht van de media met als titel Veroordeeldzonder vonnis. Over vijf jaar weer een jubileum.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden