Review

Van toon tot hoofdrolspelers: allemaal gebrekkig

Timing en toon, script en hoofdrolspelers: het is allemaal gebrekkig in American Pastoral. De film komt nauwelijks van de grond, enkele scènes daargelaten.

Seymour 'Swede' Levov (Ewan McGregor), in zijn high-school dagen atleet en nu succesvol zakenman, is getrouwd met voormalige beauty queen Dawn (Jennifer Connelly) in de film American Pastoral.

Hij was de held van zijn studiegenoten. Hun Kennedy. Toen Seymour 'Swede' Levov trouwde met schoonheidskoningin Dawn Dwyer en vaders handschoenenfabriek overnam, lag een gouden toekomst in het verschiet.

Maar dat is niet het hele verhaal, ontdekt Levovs oude kennis Nathan Zuckerman, wanneer hij in American Pastoral een schoolreünie bezoekt. In één lange terugblik, door Zuckermans voice-over omlijst, zien we hoe Seymours geluk sneuvelt in het door rassenrellen en volksprotesten geteisterde Newark van de jaren zestig, en hoe zijn dochter Merry in die onttakeling een cruciale rol speelt.

American Pastoral

Drama
Regie: Ewan McGregor.
Met: Ewan McGregor, Jennifer Connelly, Dakota Fanning, David Strathairn, Molly Parker, Hannah Nordberg, Valorie Curry.
108 min., in 15 zalen.

Als kind is de extreem stotterende Merry verliefd op haar vader; als jongvolwassene, militante activist haat ze hem en wil ze haar anti-Vietnam- en anti-establishmentkreten omzetten in daden. 'Waarom breng je de oorlog niet hierheen?', vraagt Seymour (Ewan McGregor) aan Merry (Dakota Fanning), nadat ze is teruggekeerd van een demonstratie in New York. Een achteloze opmerking met verstrekkende gevolgen.

De ondergang van Seymours Amerikaanse idylle wordt futloos uit de doeken gedaan, in deze nieuwe Philip Roth-verfilming. Hoofdrolspeler McGregor, debuterend als regisseur, heeft zich met scenarist John Romano danig aan Roths roman vertild: American Pastoral komt nauwelijks van de grond, enkele scènes daargelaten.

Gebrekkig

De ene keer ligt dat aan McGregors gebrekkige gevoel voor timing of toon, de andere keer aan het script, dat met bokkesprongen door de ontwikkeling van de personages gaat. Wanneer Seymours echtgenote Dawn (Jennifer Connelly) haar verstand verliest - poedelnaakt raaskallend in de handschoenenfabriek - is dat in alle abruptheid eerder potsierlijk dan tragisch.

Dan helpt het ook niet dat vooral McGregor en Connelly stroef acteren en dat de film mislukte kunstgrepen met het uiterlijk van de personages uithaalt. Dawns belachelijke facelift, Merry's boetekleedachtige gezichtssluier, het slaat de plank allemaal mis. American Pastoral had een meeslepend relaas over onmacht en rebellie, schijn en werkelijkheid kunnen zijn, maar nu voel je enkel de goede intenties.

Jammer. Op papier vormt American Pastoral een mooie double bill met Mijke de Jongs Layla M., die nu even-eens in de bioscoop draait. Óók een film over een radicaliserende jonge vrouw, maar met tegenovergesteld perspectief: De Jong blijft steeds op het pad van haar streng-islamitische titelpersonage, terwijl American Pastoral kiest voor de achterblijvende, van hun kind vervreemde ouders.

Verder pakt de vergelijking slecht uit. Waar Layla M. je naar de ziel van de heldin gidst, struikelt American Pastoral lelijk over het oppervlak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden