Review

Van straat geplukte acteurs stelen de show in Black

Black is zeer geslaagd als nietsontziende, rauwe film over de schaduwkanten van een grote stad als Brussel. De keuze van de regisseurs om de hoofdrolspelers van de straat te plukken betaalt zich zeker uit.

Bij een eerste ontmoeting maken ze de namen van elkaars rivaliserende bendes nog belachelijk. 'Genoemd naar een postcode?', spot de zwarte Mavela. Nee, dan de 'Black Bronx', kaatst Marokkaan Marwan terug. 'We wonen niet in Chicago.' 'New York', verbetert Mavela hem weer.

In Black is het bendeleven voor de tieners Mavela en Marwan aanvankelijk kwajongensspel. Beetje rondhangen, blowen, tasjes jatten, politie pesten - dat werk. Mavela is nog geen 'bendebezit' zoals de andere meisjes en Marwan krijgt van de politie vooralsnog waarschuwingen. Maar dan worden ze verliefd op elkaar en een relatie met een lid van een vijandige bende is natuurlijk verboden en heeft ernstige consequenties.

Ruige straatrealiteit

Wie al van eens van de Belgische film Black gehoord heeft, kent de hype. De film van Adil El Arbi en Bilall Fallah zou zo dicht bij de ruige straatrealiteit liggen dat werd gevreesd dat het geweld de jongeren ook in werkelijkheid zou opwinden. Bioscopen zouden de film niet durven draaien uit angst voor ongeregeldheden - een voorstelling werd op het laatste moment afgelast. Dat bleek allemaal nogal overtrokken, maar de makers van Black profiteerden uiteraard wel van het publiciteitsfeestje.

Wie daardoor een film verwacht die geweld verheerlijkt, heeft het mis. El Arbi en Fallah dienen het verhaal, gebaseerd op de boeken van Dirk Bracke smakelijk op; ze hebben goed gekeken naar Amerikaanse gangsterfilms. De soundtrack met veel hiphop en een prachtige cover van Amy Winehouses Back to Black is opzwepend. En Black speelt zich af op de meest fotogenieke plekken van de Brusselse urban jungle, waar een verlaten metrostation elk moment kan omslaan in een strijdtoneel.

Maar al in de eerste scène van dit moderne Romeo en Julia-verhaal maken El Arbi en Fallah duidelijk dat de bendewereld keihard is. Er worden ledematen gebroken, er zijn groepsverkrachtingen (m/v): Black is een naargeestige film, waarin niemand wordt gespaard en geweld nergens een suikerlaag krijgt.

Chemie

De regisseurs plukten hun jonge acteurs van de straat - een dappere keuze die zich uitbetaalt. Niet eens omdat het de film realistischer zou maken, maar vooral omdat de twee jonge hoofdrolspelers, Aboubakr Bensaihi en Martha Canga Antonio, samen een heerlijke chemie hebben. Hun amoureuze gepingpong geeft de film aanvankelijk de lucht die het ook nodig heeft. Vooral Canga Antonio kan ook alle emotionele sprongen van haar personage moeiteloos aan.

Echte antwoorden over de aantrekkingskracht van dit soort bendes geeft Black niet: de in twee, drie zinnen geschetste discriminatie is te simpel om aannemelijk te maken dat een meisje bij een groep blijft waar vrouwen gebruiksvoorwerpen zijn. Maar als nietsontziende, rauwe film over de schaduwkant van een grote stad als Brussel is Black zeer geslaagd.

Black. Misdaad. Regie: Adil El Arbi, Bilall Fallah. Met Aboubakr Bensaihi, Martha Canga Antonio. 95 min., in 20 zalen.

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Lees hier het interview met Adil El Arbi, Bilall Fallah en Dirk Bracke

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden