IFFR

Van hekserij tot pret rond het kampvuur: deze films zijn niet te missen op het IFFR

De 52ste editie van het International Film Festival Rotterdam (IFFR) begint volgende week. V tipt alvast 12 niet te missen titels uit het programma.

Bor BeekmanKevin TomaEla Çolak en Berend Jan Bockting
 La empresa Beeld
La empresa

La empresa

(André Siegers, Duitsland, 94 min.)

In een Mexicaans natuurpark, op zo’n 100 kilometer afstand van de grens met de VS, stuit een Duits filmteam op een bizarre toeristenattractie: de Caminata nocturna, een nachtelijke survivaltocht die de deelnemers laat ervaren hoe het is om als Mexicaanse migrant de oversteek naar de VS te maken. Kijken we naar een nepdocumentaire of naar een echte documentaire over een nep-attractie die wel degelijk bestaat? Met een droogkomische, laconieke vertelstijl ontvouwt cineast André Siegers de logistiek en gedachten achter de Caminata, om het publiek in totale verwarring achter te laten. KT

 Aftersun Beeld
Aftersun

Aftersun

(Charlotte Wells, Verenigd Koninkrijk, 98 min.)

Hij is bezig haar te ontglippen: de getroebleerde en gescheiden, zowel zorgzame als onverantwoordelijke vader van de 11-jarige Sophie. Samen op vakantie in Turkije zijn ze, in de diep op het gemoed inwerkende autobiografisch getinte debuutfilm van Charlotte Wells, waarin de Schotse filmmaker de lome en toeristische schijnidylle en vader-dochterrelatie heel geleidelijk ontwricht. Zij proeft voorzichtig van het aanstaande adolescentenbestaan, hij klampt zich nog één keer vast aan de vaderrol. Debuterend kindster Frankie Corio is een mirakel als de schrandere Sophie: zo’n lot uit de castingloterij. Paul Mescal ontroert als wankele vader. BB

The Faces of Anne
 Beeld
The Faces of Anne

Faces of Anne

(Rasiguet Sookkarn en Kongdej Jaturanrasmee, Thailand, 116 min.)

Een jonge vrouw ontwaakt in een vreemde kamer en herkent haar spiegelbeeld al evenmin. Niet gek in een film waar het hoofdpersonage om de zoveel minuten door een andere actrice wordt vertolkt, en zichzelf meervoudig tegen het lijf loopt. Op zoek naar de toedracht van het mysterie, sluipend door een griezelig ziekenhuis, worden de Annes opgejaagd door een als hert vermomde seriemoordenaar, en doorleven ze hun helse ervaringen steeds opnieuw. Het resultaat is een enerverende tijdlushorrorfilm over de versplintering van het zelfbeeld, die de chronologische knoop strak in de hand houdt. KT

'Füür brännt' Beeld
'Füür brännt'

Füür brännt

(Michael Karrer, Zwitserland, 75 min.)

Zomers zonlicht en de subtiele onderstromen van vriendschappen: cineast Michael Karrer houdt evenveel van het een als van het ander, blijkt uit zijn schilderachtig fraaie speelfilmdebuut. Gedurende een middag, avond en nacht verwijlt Füür brännt afwisselend bij een groepje tieners aan de rand van een meer, een gemoedelijk tuinfeestje van een stel twintigers en dertigers en wat jongetjes die wat spelen en fietsen in de stille straten van hun stad. Er lijkt niet veel te gebeuren – en soms opeens toch wel – terwijl je je steeds meer deelgenoot voelt van de ontmoetingen en gesprekken. Een film als een zacht knisperend kampvuur. KT

'Saint Omer' Beeld
'Saint Omer'

Saint Omer

(Alice Diop, Frankrijk, 122 min.)

Het is een onmogelijk te bevatten daad: hoe een in Frankrijk woonachtige Senegalese moeder haar babydochter ’s nachts op het strand achterlaat, wetend dat de opkomende zee het kind zal meevoeren. En ook de verklaring van de dader wekt weinig begrip: hekserij. Alice Diop confronteert de kijker van het onorthodoxe rechtbankdrama Saint Omer eerst met een schijnbaar niet te penetreren verdachte, om vervolgens dieper door te dringen middels het perspectief van de zwangere Frans-Senegalese romanschrijver die de zaak vanuit de zaal volgt. Zij voelt wel een connectie met de beklaagde: een geïsoleerde vrouw die nooit deel werd van de Franse samenleving. BB

'Skazka' Beeld
'Skazka'

Skazka

(Alexander Sokurov, Rusland, 78 min.)

De Russische cineast Alexander Sokurov was altijd al gefascineerd door dictators en heersers, maar nog nooit gaf hij de mannen van de macht zo’n bizar podium als in Skazka (‘Sprookje’). Met behulp van deepfake-technologieën plaatst hij Hitler, Stalin en Churchill in een gravure-achtig voorgeborchte, waar ze hun dag slijten met gelanterfanter en geklets - ook tegen zichzelf: ze scharrelen er meervoudig rond, als een soort levende nabeelden van historisch film- en fotomateriaal. De hemelpoort blijft nog even voor hen gesloten, in een vreemd hypnotiserende animatiefilm, die tegelijkertijd aanvoelt als droom en als mop. KT

'No Bears'
 Beeld
'No Bears'

No Bears

(Jafar Panahi, Iran, 106 min.)

De gedachte achter de Deense filmstroming Dogma 95 luidde ooit: je kunt als filmmaker ook gebaat zijn bij beperkingen. Al die zelfbedachte hobbels waren kinderspel vergeleken bij wat Jafar Panahi zoal moet doorstaan op het filmerspad. In het Iran uitgesmokkelde No Bears weet de ondertussen alweer gedetineerde cineast het hem opgelegde filmverbod andermaal meesterlijk te omzeilen. Een film over een man die een film maakt in het grensgebied van Iran en daar ongewild een schandaal veroorzaakt. Over de pijn van het vluchten gaat het, over de zonderlinge regels van het Iraanse regime en de onmogelijke positie van een regisseur die zijn acteurs niet in gevaar wil brengen. BB

'No dogs or italians allowed' Beeld
'No dogs or italians allowed'

No Dogs or Italians Allowed

(Alain Ughetto, Frankrijk, 70 min.)

De Franse filmmaker Alain Ughetto reconstrueert met een stopmotionanimatie het leven van zijn Italiaanse voorouders, die als arme boeren de Eerste Wereldoorlog en de Spaanse griep hebben meegemaakt. In het zeer persoonlijke No Dogs or Italians Allowed communiceert de speelse Ughetto met de kleipoppetjes: met zijn hand troost hij zijn rouwende grootmoeder, die meerdere kinderen verloor, en geeft hij zijn grootvader soms gereedschap aan. Voor een nieuwe start emigreerden ze naar Frankrijk, waar ze geconfronteerd werden met xenofobie en een nieuwe oorlog, wat Ughetto’s aangrijpende familiekroniek ook een bijzondere historische beschouwing maakt. EÇ

'Eo' Beeld
'Eo'

Eo

(Jerzy Skolimowski, Polen, 86 min.)

In 2009 nog geëerd met een Rotterdams-retrospectief, pronkt Jerzy Skolimowski, nu plots op de Oscar-lijstjes met zijn lyrische, wrede, ontroerende en hypnotiserende film over de lange tocht en lijdensweg van een ezel genaamd Eo. Eenmaal bevrijd door dierenrechtenactivisten wacht het circusdier een rijtje tijdelijke en zonderlinge eigenaars, die de kijker middels het perspectief van het dier leert kennen. De in Cannes met de juryprijs bekroonde roadmovie van de 84-jarige Poolse veteraan kent een wonderlijke bijrol van Isabelle Huppert als gravin, maar het is toch echt de ezel die hier de show steelt. BB

'Pacifiction' Beeld
'Pacifiction'

Pacifiction

(Albert Serra, Frankrijk, 165 min.)

De Spaanse enfant terrible Albert Serra (onder meer van het barokke drama La mort de Louis XIV) gooit het met zijn ambitieuze Pacifiction over een andere, minder radicale boeg. De cineast neemt je mee op een deinende trip door huidig postkoloniaal Frankrijk, via de onwetende blik een Franse regeringscommissaris (geweldige rol voor Benoît Magimel) tijdens zijn ronde op Frans-Polynesië (tot 1946 een Franse kolonie, tegenwoordig een aan Frankrijk verbonden ‘overzees territorium’). Geroezemoes over op handen zijnde nieuwe kernproeven, waarmee na een mislukte proef in de jaren zeventig een lokaal trauma wordt aangeboord, zet een surreële zoektocht naar nieuwe machtsverhoudingen in gang. BJB

'War Pony' Beeld
'War Pony'

War Pony

(Riley Keough en Gina Gammell, Verenigde Staten, 115 min.)

De nauwelijks uitgepuberde jongvolwassenen in War Pony zien in eerste instantie overal een dealtje in. Van een teruggebrachte ontsnapte poedel tot een liftende man naast zijn auto met een lekke band, nagenoeg elke ontmoeting in dit documentaireachtige, felrealistische regiedebuut van Riley Keough en Gina Gammell (vorig jaar in Cannes bekroond met de Caméra d’Or voor beste debuut) wordt teruggebracht tot financiële transactie. War Pony ademt de energieke sfeer van American Honey (waarin co-regisseur Keough een rol speelde) en zoekt op vergelijkbare wijze naar zachtheid en poëzie tussen de door het systeem uitgespuugde have-not’s van Amerika. BJB

'Blind Woman Sleeping Willow' Beeld
'Blind Woman Sleeping Willow'

Blind Willow Sleeping Woman

(Pierre Földes, Frankrijk, 108 min.)

Goede vondst van schilder en filmmaker Pierre Földes om een zestal fantasierijke korte verhalen van de Japanse sterschrijver Haruki Murakami tot een animatielappendeken te bewerken. Alleen zo is het vermoedelijk, net als in Murakami’s romans, volstrekt aannemelijk dat de ongelukkige bankier Katagiri op een avond een levensgrote kikker in zijn woning aantreft die klassieke romanschrijvers citeert. En alleen zo lijken al die wegdommelende personages allemaal even gracieus in een wereld tussen slapen en waken te leven. De animatie is niet van het hoogste niveau, maar Földes bereikt iets knappers: hij is erin geslaagd de ziel van Murakami te vangen. BJB

Kaartjes kopen doe je zo

De kaartverkoop van de 52ste editie van International Film Festival Rotterdam begint vrijdag 20 januari om 20.00. Instructies voor het boeken van de filmkaartjes zijn te vinden op de website van het festival. IFFR duurt 12 dagen en sluit zondag 5 februari traditiegetrouw af met de Volkskrantdag, waarvoor nog kaarten beschikbaar zijn.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden