Theaterrecensie Stadsastronaut

Van Heemstra’s betoog over de ondergang van onze planeet geeft geen oplossingen, maar zet wel aan tot reflectie (★★★☆☆)

Soepeltjes leidt Van Heemstra ons langs gedachtespinsels, cijfers en foto’s van zichzelf en haar kinderen. 

Beeld Sanne Peper

De wekker geeft 4.48 uur aan, het nachtelijk uur – of is het al ochtend? – waarop de existentiële paniek zomaar kan toeslaan. In het huis van Marjolijn is het warm. De ventilator maakt overuren, maar blaast alleen hete lucht in de rondte. In een lucide ogenblik realiseert Marjolijn zich dat het écht slecht gaat met de aarde. Natuurlijk, niets nieuws, maar dit is zo’n moment dat je echt denkt: shit!

En dus gaat ze op onderzoek uit, schrijver Marjolijn van Heemstra, maker van theater dat wel wordt aangeduid als ‘documentair’ en dat zich ontrolt langs een sympathieke, gekende formule. Een ik-figuur (Van Heemstra) verdiept zich op allerlei manieren in een bepaald maatschappelijk fenomeen en maakt haar publiek deelgenoot van wat ze ervaart.

Ook haar nieuwste stuk, Stadsastronaut, verloopt volgens dat stramien. Van Heemstra houdt het deels dicht bij zichzelf en kijkt wat ze kan beginnen vanuit haar eigen voortuin. Deels ook zoekt ze antwoorden en mogelijkheden op grote schaal: in de ruimte, het heelal – het domein van de astronaut. Want de ruimtevaarder, die heeft als geen ander kijk op de aarde. Die beziet die bol vanuit de verte met trots en mededogen, en die is er superbegaan mee. Eigenlijk zouden we dus allemaal astronauten moeten zijn.

Zo leidt Van Heemstra ons soepeltjes langs gedachtespinsels, cijfers, statistieken en foto’s van onderbuurman Bob, van haar twee kinderen, van zichzelf als onbevangen meisje – dat alles in de context van de ondergang van onze planeet. Net wanneer je je afvraagt of dat alles ook niet een tikkeltje narcistisch is, geeft Van Heemstra een slimme, relativerende draai aan haar verhaal en ga je toch weer mee in haar betoog, dat uiteraard geen oplossingen geeft, maar wel aanzet tot reflectie – als het al geen paniek is, zo rond 4.48 uur.

Stadsastronaut 

Theater

★★★☆☆

Door Marjolijn van Heemstra, in coproductie met Theater Rotterdam. Regie Erik Whien.

23/2, Witte de With, Rotterdam. Tournee t/m 28/4.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.