Van een portie Protomartyr krijg je tomeloze energie

Al een maandje uit, maar inmiddels te verslavend om aan voorbij te gaan, dit derde album van de gitaarrockband uit Detroit. Net als het broeierige Under Color of Official Right (2014) klinkt The Agent Intellect alsof hij pakweg in 1981 in Noord-Engeland is opgenomen.

Protomartyr. Beeld .
Protomartyr.Beeld .

Tegendraads jengelende Joy Division-gitaren en een als The Fall's Mark E. Smith praatzingende Joe Casey geven de muziek van Protomartyr een beklemmende postpunksfeer. Maar anders dan Interpol en Editors, die ook aan die sound schatplichtig zijn, schakelt Protomartyr nooit over in de galmmodus. Liever ondersteunen ze liedjes als Pontiac 87 en Ellen met een stevige funky baslijn.

De songs, die per album compacter lijken te worden, ademen vertwijfeling en woede en klinken rauw en getergd. Maar neerslachtig word je er geen moment van. Integendeel, van een portie Protomartyr krijg je juist weer tomeloze energie. Zoals ongetwijfeld later in november zal worden bewezen, wanneer Protomartyr hier optreedt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden