Van buiten bont, van binnen Bassey

Ze heeft een intense stem die klinkt alsof ze al meerdere levens achter de rug heeft en eigenlijk is dat ook zo. Sinds haar ep My Love geldt Sharon Kovacs (138 punten) als een grote belofte. 'In één keer is alles omgedraaid.'

Kovacs: 'Zo gauw ik ga nadenken over mijn zingen, raak ik het kwijt.' Beeld Elza Jo

Wie de Grace Jones-cover I've Seen That Face Before (Libertango) gezongen door Kovacs voor het eerst hoort, zal denken dat het om een nooit eerder uitgebrachte opname van Shirley Bassey of Amy Winehouse gaat. De volrijpe, warme stem overrompelt, verrast, kraakt en raakt. Het is een intense stem die klinkt alsof ze al een leven achter de rug heeft, misschien wel meerdere. Maar het is de stem van de 24-jarige Sharon Kovacs, een verlegen jonge vrouw, eigenlijk een meisje nog. Nog maar een paar jaar geleden werd de Eindhovense bijna van het Rock City Institute gestuurd omdat ze niet lekker meewerkte.

In 2015 komt haar debuutalbum uit en afgelopen jaar lichtte Kovacs al een puntje van de sluier op met haar ep My Love. Het gelijknamige nummer werd Megahit bij 3FM en plots stond ze op Lowlands, Bospop, Into The Great Wide Open en North Sea Jazz. Begin oktober won ze de Beste Soul & Jazz Talent Award van Radio 6 en nu is ze dus door een jury van journalisten, boekers, programmeurs en andere muziekkenners uitgeroepen tot hét poptalent van 2015.

Afterpartees Beeld Nick Helderman

2: Afterpartees (97 punten)

Vijf jongemannen uit het Limburgse Horst maken punkige popgaragerock en blinken uit in een onstuimig enthousiasme.

Ze zijn afkomstig uit het, in hun eigen woorden, meest romantische deel van Nederland. De Afterpartees zingen onder meer over het verdrinken van zelfingenomen singersongwriters, bankiers die boomhutten bouwen en falen in de discotheek. Uit het juryrapport: 'Wat een geweldige jongehondenenergie en wat een liedjes, jong en aanstekelijk enthousiast, met een podiumpresentatie van internationale klasse.'

Daar hebben de Afterpartees niet van terug. Of nou... 'We zijn uiteraard zeer trots dat we verkozen zijn tot talent van 2015 door deze grote, anonieme groep kenners. We zouden deze groep kenners graag willen complimenteren met hun kapsels en kledingkeuze en hopen dat ze in 2015 ook hun best blijven doen.' Het debuutalbum van Afterpartees, Glitter Lizzard, ligt vanaf 19 januari in de winkels, vervolgens doen de mannen (jongens) zo ongeveer elke grote tot middelgrote Nederlandse stad aan in een tour.

Turbulent

Maar om nou te zeggen dat Sharon Kovacs daarom nu de hele dag de polonaise danst? 'Ik vind het wel leuk hoor, maar het is toch wel even wennen allemaal. In één keer is alles omgedraaid.' Ze zit aan een tafeltje in het Amsterdamse American Hotel waar ze, met haar leren jack en een enorme bontmuts-sjaal die haar gemillimeterde kapsel bedekt, een interessante combinatie vormt met het jugendstilinterieur en de obers met strikjes. Kovacs komt op het eerste gezicht stoer over, ongrijpbaar ook. Maar achter het bijkans kaalgeschoren hoofd, onder het ruige leren jack schuilt een onzeker persoon met een turbulent verleden waarmee ze nog volop worstelt.

Zo makkelijk als Kovacs zingt, zo moeilijk vindt ze het over zichzelf te praten. Haar ogen schieten verlegen heen en weer en vaak maakt ze zinnen niet af omdat ze de juiste woorden niet kan vinden. Of misschien niet wil vinden. 'Ik was altijd wel iemand... Ik was niet zo goed in praten en voor mij was zingen altijd een manier, een punt waar ik veel energie uit putte.'

Tranen

Muziek is de tolk van Kovacs' emoties, daar legt ze alles in en het is tegelijk ook alles wat ze heeft. Vorige maand ging tijdens het IDFA de documentaire Wolflady in première. Daarin volgt regisseur Daan Willekens de jonge zangeres tijdens het prilste begin van haar carrière. Wolflady schetst een open, filterloos beeld van Kovacs en haar samenwerking met de onstuimige producer Oscar Holleman. Zo is bijvoorbeeld te zien hoe Kovacs in tranen uitbarst wanneer Holleman kritiek uit op haar stem tijdens de opnamen van het nummer I've Seen That Face Before.

De twee hadden elkaar een paar maanden eerder leren kennen. Een vriend van Kovacs werkte bij Holleman. Nadat ze Facebookvrienden waren geworden met de producer, stuurde Kovacs hem een linkje met een opname van het nummer van Grace Jones.

Holleman, producer van onder anderen Krezip en Within Temptation, wist niet wat hij hoorde. Hij nodigde Kovacs uit om langs te komen. Om te laten zien dat het hem menens was, nam hij haar mee naar Cuba om daar met topmuzikanten - onder wie leden van de Buena Vista Social Club - en de nodige flessen bruine rum de cover van Grace Jones op te nemen. En dus hier en daar een kleine emotionele confrontatie aan te gaan.

Emil Landman Beeld .

3 Emil Landman (87 punten)

Uit het juryrapport: 'Prachtige stem, schitterende singersongwriterliedjes, sterk in de eenvoud.'

Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar Emil Landman (1989) verzamelt geen postzegels of modeltreintjes, maar verhalen. Landman studeerde af aan de Herman Brood Academie en reisde voor zijn debuutalbum Colours And Their Things naar New Orleans, Nashville, Memphis, Oklahoma City en Chicago. De verhalen die hij daar tegenkwam - van smerige koffie tot meeslepende romances - vertaalde hij in liedjes, die hij op een Josh Rouse/Damien Rice-achtige manier ten gehore brengt: gevoelig, ingetogen en melodieus. We zagen Landman al eens voorbij komen bij DWDD, Radio 1, 3FM en in september nog werd hij uitgeroepen tot Radio 2 Talent. 'Deze had ik helemaal niet zien aankomen', zegt Landman over zijn derde plaats, 'maar heel tof om in deze lijst te staan. Champagne!'

Recalcitrant

Haar bijzondere, soms tegen het geëxalteerde aanschurkende stemgeluid - een van de jurycommentaren: 'betoverend en duister' - heeft ze zichzelf aangeleerd. 'Ik heb nooit echt zangles gehad. Ik zing gewoon op mijn gevoel en hoef daarover niet na te denken. Zo gauw ik dat doe, raak ik het kwijt, want dan zit er een systeem achter. Dan ga je misschien sommige dingen niet meer doen omdat het niet behoort tot wat je hebt geleerd.'

Die houding bracht haar in de problemen op het Rock Institute. 'Op een gegeven moment gingen we covers zingen en dat moest in de stijl van die artiest. Dus dan zou je eigenlijk gewoon die artiest moeten nazingen.' Kovacs weigerde dat. 'Als ik iets zing, moet het op mijn manier. Want het is dan mijn verhaal.' Dat leidde ertoe dat een docent haar een brief stuurde waarin ze Kovacs aanraadde om maar helemaal met de opleiding te stoppen. Maar de recalcitrante zangeres bleef. 'Niet zozeer om iets te leren, maar om mensen te leren kennen. Uiteindelijk is dat gelukt, want mijn hele band komt van het Rock Institute.'

Wolflady

In de documentaire Wolflady probeert Kovacs zich voor het oog van de camera nog in te houden als Oscar Holleman haar vraagt wat ze van een mislukte opname vindt. Maar als er geen camera's bij zijn wil ze nog wel eens ontploffen. 'Ik ben vrij explosief', zegt ze verlegen. 'Ja, daar moesten we wel even aan wennen', klinkt het van Kovacs' rechterkant. Naast haar zit Ruud, de gitarist van de band en tevens haar vriend. Af en toe vult hij Kovacs met zachte stem aan als ze niet uit haar woorden komt. 'Die twee stellen ons constant op de proef', lacht hij. Daarmee bedoelt hij behalve Kovacs ook producer Oscar Holleman. Behalve hun muzikaliteit hebben de twee ook gemeen dat ze hoge eisen stellen - en wanneer die niet worden behaald steken ze hun teleurstelling niet onder stoelen of banken.

'Oscar en ik kunnen best heftig zijn' zegt Kovacs, 'we kunnen elkaar ook echt opfokken. Maar we leren nu wel dat we dat niet moeten doen. En inmiddels zijn de mensen ook wel een beetje aan ons gewend.'

Moeilijke jeugd

'Het komt deels door vroeger', verklaart ze haar wispelturige karakter. 'Ik heb best een moeilijke jeugd gehad. Vanaf mijn 11de heb ik op veel plekken gewoond: pleeggezinnen, internaten, crisisopvang; ik had een heel moeilijke relatie met mijn ouders. Oscar en zijn vrouw hebben me geleerd dat het belangrijk is dat het goed zit met je familie. Ik heb ze nodig in de toekomst.' Haar vochtige ogen dwalen af, haar zachte g wordt nog iets zachter. Ze wil er verder niet zoveel over kwijt. 'Ik probeer die band met mijn familie weer op te bouwen. Als ik het er nu te veel over ga hebben, kan het de dingen beschadigen waaraan ik de afgelopen drie jaar heel hard heb gewerkt.'

Wie goed luistert, zegt Kovacs, kan horen hoe ze in haar liedjes haar problemen van vroeger verwerkt. Haar artiestennaam is ook een directe referentie aan die tijd. 'Die naam komt uit Hongarije. Mijn stiefvader heeft mij ooit erkend als zijn dochter, maar is een paar maanden later weer vertrokken. Toen zat ik dus met zijn naam opgescheept. Mijn biologische vader ken ik niet.' Eigenlijk wilde ze haar moeders naam, Kluthausen, aannemen. Maar als artiestennaam 'was dat 'm ook niet helemaal.'

Ze besloot de naam Kovacs (die ze zelf uitspreekt met twee harde k's) te houden. 'Zo gebruik ik het als iets positiefs.' Haar naamgever spreekt ze nooit meer. 'Het was geen leuke man, dus ik hoef hem ook niet meer te zien. Hij hoort zichzelf wel terug in mijn muziek.'

Volgens
Michiel Boesten (V2 Records), Boudewijn van Wijk (Munich Records), Yolanda Ulger (PIAS), Ron van Hal (Aces High Promotion), Johan Gijsen (Tivoli), Lieke Timmermans (Bureau Timmermans), Elly van den Brink (Elly van den Brink Promotions), Joey Ruchtie (Eurosonic Noorderslag), Jelle Agema (Incubate Festival), Marinke Kerkhoff (Incubate Festival), Freek Koster (Doornroosje), Siofra McComb(Bertus Distributie), Robert Korstanje (FortaRock), Willem van Zeeland (3voor12), Roel van der Lugt (Bertus Distributie), Maurice van de Berkt (Melkweg), Robert van Gijssel (de Volkskrant), Pablo Cabenda (de Volkskrant), Nuno dos Santos (Something Happening Somewhere), Pierre Oitmann (Nu.nl), Ruud Lemmen (013), Adriaan Pels (Excelsior Recordings), Chris Boog(V2 Records), Suzanne van den Dool (Sony), Robert Meijerink (Doornroosje), Peter Bruyn (Muziekjournalist), Martijn Groeneveld (Mailmen), Wilbert Mutsaers (3FM, Radio 6 Soul & Jazz, FunX), Ruth Timmermans (Gonzo Circus), Chris Walraven (3voor12), Aram Haagsman (Tin Ear Management Company), Arjan de Ruiter (NPO), Tycho Hellinga (Sugarfactory), Marjan Wynia (GRAP Amsterdam), Jasper van Vugt (Muziekjournalist), Flip van der Enden (Conservatorium van Amsterdam), Hanna Vink (DWDD), Ivo Cooymans (W2), Jaap de Waart (Rock 'n' Roll Highschool), Joep Smeets(013), Joris van Welsen (Earth Beat Amsterdam, Into The Great Wide Open), Lisanne Middag(Crystal Stone Management), Maarten Middendorp (Agents After All), Martijn Crama (Music United), Max Mollinger (Agents After All), Menno Visser (3voor12), Roel Coppen (Friendly Fire), Marjolein de Man (ECI Cultuurfabriek), Roy Maenen (Herman Brood Academie), Ruud Peeters (AT Bookings), Tijs van Liemt (3FM Serious Talent), Tom Ketelaar (Effenaar), Frank Kimenai (Tin Ear Management Company), Marnix Bal (Loveland), Victor Coral (dj), Rocco Veenboer (Awakenings), Rakesh Sharma (Anna Agency), Siem Nozza (Extrema), Aron Friedman (THUMP), Adriaan Muts (Full Spectrum), Max van Bossé (Topbillin')


Beeld Daniel Cohen

Hoe is het nu met... Taymir?

De Haagse rockband Taymir had voor 2014 één doel: op Lowlands spelen. Het werd Pinkpop. 'Wat een teleurstelling was dat', zegt gitarist Mikkie B Wessels met ironie. 'Werkelijk, ons jaar was bizar. We hebben misschien vijf weekends vrij gehad.' Taymir verzorgde een kleine honderd live-optredens, toerde door Amerika en speelde op 43 festivals. '2014 voelde als één groot festival. Het hoogtepunt was Appelpop. Iedereen was bizar enthousiast.' Tussen de bedrijven door werkt de band, vanaf 2015 met een nieuwe drummer, aan een tweede plaat, die komend jaar moet verschijnen. Over de toekomstplannen is Wessels duidelijk: 'We willen groter worden dan Oasis!' (Jelmer Luimstra)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden