Valentino

De beroemde Italiaanse modeontwerper is met pensioen, en dat wordt in moderne stijl gevierd met een kijkje achter de schermen....

Ik had me, zoals ik al eerder schreef, kostelijk vermaakt bij The September Issue, de documentaire die op de burelen van de Amerikaanse Vogue werd gefilmd. Maar bij elk gesprek dat ik vervolgens over de film had werd me aangeraden om naar de documentaire over modeontwerper Valentino te kijken. ‘Tien keer beter’, aldus iedereen die beide films gezien had. En dus keek ik naar Valentino, The Last Emperor.

De heer Valentino Garavani begon vijftig jaar geleden een modehuis in Rome. Hij gebruikte zijn voornaam als merknaam, en werd wereldberoemd. Valentino maakte jurken voor Jackie Kennedy en elke andere schoonheid op aarde. Hij specialiseerde zich in rode baljurken voor op de rode loper. Ziet men een rode jurk? Dan zal het wel Valentino zijn. Ergens aan het einde van zijn loopbaan maakte hij nog een trouwjurk voor Prinses Máxima. Een tamelijk geniale man met bijpassende bizarre verschijning: Valentino heeft een zongebruinde huid die aan het ongezonde grenst. Hij is dol op getinte zonnebrillen. Hij kleedt zich als een oudere Italiaanse dandy en ziet er geweldig uit in een lichte spijkerbroek met een tweedjasje erop. Zijn haar heeft hij roodbruin geverfd en achterover geföhnd.

De documentaire volgt Valentino in de aanloop naar zijn laatste modeshow, want hij ging twee jaar geleden met pensioen. Het gekibbel tussen Valentino en zijn ex-vriend en zakenpartner Giancarlo Giammetti is aandoenlijk. Valentino’s zes mopshondjes zijn zo camp dat ze een complete documentaire voor zichzelf verdienen. Maar verder vond ik het allemaal niet al te boeiend. Bekende mensen die klagen over dagelijks ongerief – who cares?

Een paar weken geleden bracht Women’s Wear Daily, de internationale modekrant waarmee ik elke ochtend met plezier de dag begin, een interessante analyse van de ontmythologisering van de modeontwerper. ‘Moet dat nou?’ stelde WWD over het zoveelste filmische kijkje achter de schermen van een modeontwerper. Het beroep van modeontwerper ligt in de ramsj, en daarmee had de modekrant wel een punt. Ooit was het voor een ontwerper chic om een zekere distantie te betrachten. Yves Saint Laurent zat niet te pas en te onpas in tv-programma's, Martin Margiela vertoonde zich helemaal nooit in het openbaar en Comme des Garçons Rei Kawakubo, uit Japan, pretendeert heel gewiekst dat ze geen Engels spreekt, terwijl ze prima Engels schijnt te kunnen. Maar in de moderne tijd van modewedstrijdjes als Project Catwalk op televisie, en kilo’s modenieuwtjes in RTL Boulevard, is die mysterieuze afstandelijkheid overboord. Dieptepunt wat dat betreft is natuurlijk de aanstelling van soapie Lindsay Lohan als hoofdontwerper van het ooit chique modehuis Ungaro. In zo’n wereld gun je de 77-jarige Valentino een prettige oude dag thuis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden