Vader tienerfilm leek tijdgeest te kunnen sturen

John hughes..

amsterdam Wie erkenning zoekt als regisseur of scenarist, kan maar beter geen tienerfilms maken. Dat ondervond de Amerikaan John Hughes, die donderdag op 59-jarige leeftijd in New York overleed aan een hartaanval. De regisseur en schrijver van klassieke jaren tachtig highschoolcomedy’s als The Breakfast Club en Ferris Bueller’s Day Off , werd nooit ook maar genomineerd voor een filmprijs, ook niet voor de wat kleinere.

Hughes, die de tijdgeest met zijn films soms bijna leek te sturen en een grote invloed wordt toegedicht op de Amerikaanse jeugdcultuur, vatte herkenbaar tienersentiment in knap gedoseerde scenario’s. Vol humor, maar zonder spot. Dat het alledaagse adolescentenbestaan, met alle onderlinge codes en sociale rangorde, voor zijn filmpubliek in diepste wezen een bloedserieuze zaak was, realiseerde de regisseur zich als geen ander.

John Wilden Hughes jr., geboren in Michigan in 1950, groeide op in een doorsnee Amerikaans gezin. Hij werkte als reclameschrijver en journalist, en schreef filmscripts in zijn vrije tijd. In hoog tempo, en met speels gemak, zoals hij beklemtoonde in interviews.

The Breakfast Club (1985), waarin vijf nablijvende scholieren behalve in het schoolgebouw ook vastzitten in de over hen bestaande stereotyperingen, kostte Hughes slechts een weekend flink doortikken. De film, de tweede die Hughes ook zelf regisseerde, werd in 2006 door het Amerikaanse tijdschrift Entertainment Weekly uitgeroepen tot Beste High School Movie aller tijden, vóór klassiekers als Rebel Without a Cause.

Als regisseur gold Hughes ook als de filmvader van de Brat Pack, de verzamelnaam van jonge acteurs als Molly Ringwald, Judd Nelson en Emilio Estevez (allemaal te zien in The Breakfast Club), die hun piek beleefden in de jaren tachtig, en vervolgens bijna allemaal als ster weer doofden.

Het andere grote regiesucces van Hughes is het lichtvoetige Ferris Bueller’s Day Off (1986), over de spijbelende scholier Ferris, waarmee Hughes het cliché schiep voor talloze te volgen, maar nooit meer zo sprankelende highschool-televisieseries.

Zo snel als Hughes’ ster steeg, zo vlot ging hij ook weer ten onder. Toen hij zich begin jaren negentig op een iets ouder publiek richtte, en het sentiment in zijn films wat sterker aanzette, werd zijn werk minder enthousiast ontvangen. Na 1991 (Curly Sue) zou hij nooit meer een film regisseren.

Hughes trok zich terug uit Hollywood en het publieke domein, en beperkte zich tot produceren en schrijven (onder pseudoniem), op zijn boerderij in Illinois. Ook dat bleef niet zonder succes. De door hem geschreven en geproduceerde Home Alone-reeks, met kindster Macaulay Culkin alleen in huis, was een van de grootste Hollywood-kassuccessen aller tijden.

Bor Beekman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden