V.V. Barca

'Onder Marokkanen' bij VV Barça in Breda

VV Barça? Barcelona? Nee, nee, nee. VV Barça is een jonge voetbalclub uit Breda. Marokkaanse en Turkse jongens richtten in 2006 de club op. Voor de naam werd gekozen vanwege het aantrekkelijke spel van Barcelona. Ook symboliek speelde een rol. Zoals een van de oprichters, Hassan, zegt: 'Barcelona ligt in het midden van de wereld. En wij willen het middelpunt van culturen worden.'

Mooi hoor. Prachtig. Jammer dat het volkomen mislukt.

Wie is Cyril Rosman en waarom heeft hij een boek geschreven over een kleine 'zwarte' voetbalclub uit Breda? Rosman (1974) is verslaggever van BN/De Stem. Hij schreef voor die regionale krant stukken over VV Barça; over incidenten vooral. Omdat hij naar meer diepgang verlangde en een grote reportage wilde schrijven, werd Rosman lid van de club. Een half seizoen was de bedoeling, maar het werden er twee en hij speelde mee. Dat was behoorlijk confronterend voor iemand die 27 jaar lang had gevoetbald in keurige 'witte' elftallen in de Randstad.

Het komt me allemaal bekend voor. Rosman is niet de eerste. In het seizoen 2004-2005 verscheen in de Volkskrant de rubriek 'Onder Marokkanen' van Igor Wijnker. Hij werd lid van de Amsterdams/Marokkaanse voetbalclub FC Chabab en deed nauwkeurig (en vol verbazing) verslag van gesprekken, wedstrijden en bestuursvergaderingen. De stukken uit de krant werden in 2006 gebundeld. Het gelijknamige boek, uitgegeven door Nieuw Amsterdam, werd lovend gerecenseerd. De tragiek ontging niemand: bijna alle goedbedoelde pogingen van Marokkanen en Nederlanders om nader tot elkaar te komen, mislukten. Gelukkig kon er soms worden gelachen.

Is V.V. Barça dus een imitatie? Opvallend is het wel: Nederlandse journalist/voetballer wordt lid van een Marokkaanse voetbalclub en doet verslag. En ook hij stuit op onbegrip, vooroordelen, incidenten en misverstanden. V.V. Barça is Onder Marokkanen in Breda.

Is het daarom een overbodig boek? Nee. Want Breda is Amsterdam niet en VV Barça is anders dan FC Chabab.

De stijl? Een mengvorm. Rosman volgt de club op de voet, maar poogt tegelijkertijd de maatschappelijke achtergronden te schetsen van de fricties op het veld en langs de lijn. Dat verklaart ook de uitgebreide opsomming van bronnen. Rosman heeft zich ingelezen.

Het resultaat, volgens hemzelf? 'Een boek dat een portret van een voetbalclub is, maar ook een maatschappelijk portret van jonge allochtonen in het Nederland van nu.'

Klopt dat? Ja. En een vrolijk stemmend portret is het helaas niet geworden. Daarvoor tonen de Nederlanders te weinig inlevingsvermogen en hebben de Marokkanen te veel ongecontroleerde driften.

Moraal van het verhaal? Sport verbroedert soms helemaal niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden