FilmrecensieUne fille facile

Une fille facile toont zonder moreel oordeel een krachtige vrouw, maar bestaat verder uit clichés★★☆☆☆

Wat ook wringt is het camerawerk, dat Sofia (Zahia Dehar) blijft behandelen als een lustobject. 

In 2010 bevond Zahia Dehar zich plotseling in het oog van een mediastorm. Ze was minderjarig toen ze als escortdame werd ingehuurd door twee voetballers van het Franse nationale team, Karim Benzema en Franck Ribéry. Die moesten daarvoor terechtstaan, vlak voor het WK in 2010 ook nog. Dehars foto’s belandden op internet, haar naam werd onthuld. ‘Ik kon mezelf van kant maken, of doorgaan’, zei ze er later over. ‘En ik wilde me niet van kant maken.’

Nu, tien jaar later, heeft ze dit schandaal niet alleen overleefd, maar ook helemaal naar haar hand gezet. Ze is een mediapersoonlijkheid geworden, heeft een lingerielijn en benaderde regisseur Rebecca Zlotowski met een filmidee. Dat werd Une fille facile, een film, te zien op Netflix, die haar reputatie als krachtige vrouw die de baas is over haar eigen seksualiteit consolideert.

Une fille facile wordt verteld door de ogen van de 16-jarige Naïma. Dehar – neplippen, nepwimpers, nepborsten – speelt haar nicht Sofia, die voor de zomermaanden naar Cannes afreist en Naïma laat kennismaken met haar manier van leven. Soepeltjes verleidt ze oudere mannen terwijl ze haar nichtje uitlegt dat gevoelens nu eenmaal geen Chanel-tas opleveren. Als een vrouw tijdens een lunch uitspreekt wat de kijker ook al stiekem dacht – ‘waarom al die plastische chirurgie?’ – blijft ze vriendelijk. Waarna ze aankondigt te gaan zwemmen, haar jurk vast plagerig openknoopt en de mannen aan tafel met open mond achterlaat.

Die Sofia weet precies wat voor effect ze heeft en windt de mannen om haar vinger. Van de seks geniet ze. Als je dit soort vrouwelijke personages al ziet in films, dan worden ze nooit zo zonder moreel oordeel getoond.

Jammer dus dat Une fille facile verder alleen maar clichés opdiept. De muziek vertelt wat je moet voelen terwijl Naïma – wel fraai gespeeld door Mina Farid – moet kiezen tussen vriendschap en een luxeleventje. Het scenario is zo gemakzuchtig als de regie.

Wat ook wringt is het camerawerk, dat Sofia blijft behandelen als een lustobject. Het neigt naar het obscene, de manier waarop de camera langs haar billen en borsten glijdt. Dit is een bewuste keuze, die vanaf de allereerste scène duidelijk is, om het (mannelijke) publiek net zo te pleasen als Sofia doet. Maar het irriteert – het maakt het moeilijk deze film serieus te nemen, die de hele tijd zijn best doet te overtuigen dat ze méér is dan alleen lichaam. 

Une fille facile

Komedie

★★☆☆☆

Regie Rebecca Zlotowski

Met Mina Farid, Zahia Dehar

92 min., te zien op Netflix 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden