Film

Un Triomphe is een typisch Franse geen-buil-aan-te-vallenfilm met een multiculturele cast★★★☆☆

Wanneer je als kijker denkt dat de climax geweest is, duurt de film nog drie kwartier.

Un Triomph Beeld
Un Triomph

Geen moraal, actie, begin of einde. De gedetineerden die alleen gewend zijn kluchtige sprookjes op te voeren, kunnen aanvankelijk niets met Wachten op Godot. Wat is dit voor theaterstuk? Wat moeten ze ermee? Maar hun nieuwe regisseur is ervan overtuigd dat een uitvoering iets heel bijzonders kan opleveren: zij zijn immers wacht-experts.

Het levert uiteindelijk ook iets heel bijzonders op, in Un Triomphe. Regisseur Emmanuel Courcol verfilmde het verhaal van de Zweedse regisseur Jan Jönson, die met een groep gedetineerden langs de theaters reisde. Courcol giet zijn verhaal in een typisch Frans geen-buil-aan-te-vallen feelgood malletje met een multiculturele cast en een welkome boodschap over het essentiële belang van kunst en cultuur. Vermakelijk, aardig, prima.

Gevaarlijk wordt het nooit, tijdens de acteerlessen in die zwaarbewaakte penitentiaire inrichting. Geen kwade types hoor, die gedetineerden. Er doen zich uiteraard wel wat complicaties voor – een acteur die zijn tekst niet kan onthouden bijvoorbeeld – maar wat Courcol vooral laat zien is wat er gebeurt met mensen als je hen hun waardigheid teruggeeft. De persoonlijke groei en hervonden zingeving geldt ook voor de uitgerangeerde acteur die ze acteerlessen geeft (Kad Merad) en hoopt eindelijk iets van waardering in de theaterwereld te oogsten.

De simpel geschetste personages krijgen vooral glans door de sympathieke acteurs – vooral Pierre Lottin is aanstekelijk als de hyperactieve clown van het stel, Sofian Khammes speelt een manipulatieve charmeur die nooit helemaal te vertrouwen is. Daardoor is de grote climax – het moment waarop zij voor het eerst voor een groot publiek op de planken staan – spannender dan verwacht.

Maar wacht, dan blijkt er pas een uur voorbij en moeten we nog drie kwartier. Het verhaal kabbelt vervolgens verder, er komt nog een lijntje bij over vernederende bewakers, maar Un Triomphe zakt vanaf dat moment onvermijdelijk als een plumpudding in elkaar.

Waar gaat dit in hemelsnaam nog naartoe, vraag je je dan af. Pas in de echte finale van de film wordt duidelijk waarom Un Triomph niet zonder dit uitgebreide staartje kon. Een kwestie van even wachten dus: dat die sterke eindscène nog steeds weet te ontroeren, compenseert dan dat schijnbaar doelloze gemeander nét.

Un Triomphe

Komedie

★★★☆☆

Regie Emmanuel Courcol

Met Kad Merad, Pierre Lottin, Sofian Khammes

107 min., in 40 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden