Drama

Un secret

Spinnenweb aan leugens achter één verzwegen feit

Zij hoeft maar op de rand van een duikplank te gaan staan. Hij hoeft zijn handen maar te krijten voor zijn oefeningen op de ringen. Een moment van rust voor de beweging en hun perfecte, gebeeldhouwde lijven zuigen de blik al naar zich toe.

In de ogen van de ielige François lijken zijn ouders kunstobjecten. Onverwoestbaar. Onsterfelijk.

De gerenommeerde Franse regisseur Claude Miller (La petite Lili) filmt ze in Un secret met dezelfde esthetiek van nazi-documentairemaakster Leni Riefenstahl. Sommige van haar shots uit Olympia zijn letterlijk gekopieerd. Wat een vreemde bijsmaak krijgt als Maxime en zijn vrouw Tania joden blijken te zijn die tien jaar eerder de Tweede Wereldoorlog overleefden.

De obsessie met het lichaam is onlosmakelijk en op verschillende manieren verbonden met het geheim uit de titel. Al is er niet één geheim: Un secret laat zien hoe er achter een verzwegen feit een spinnenweb aan leugens kan zitten.

Miller moet daarom veel lijnen uitzetten en dat maakt het eerste half uur van de film fragmentarisch en ramvol (gekleurde) informatie. Hij leunt sterk op het gelijknamige boek van Philippe Grimbert: de laatste van de drie tijdsgewrichten (1942, 1955 en 1985) waar hij doorheen zapt is overbodig en een voice-over lijkt een gemakkelijk trucje.

Maar als hij dan alle geheimen stap voor stap ontrafelt, wordt de film een dwingende stroom. De kinderogen geven fantasieën over de oorlog en de herinneringen aan de jaren vijftig naïeve bonte kleuren.

Millers prachtige cast met Patrick Bruel, Cecile De France en Ludivine Sagnier maken het zelf veroorzaakte noodlot tegelijkertijd onontkoombaar en begrijpelijk.

Miller gebruikt alle kracht die beeld kan hebben. Hij schetst zo een gelaagd verhaal waarin alles slim met elkaar samenhangt: de schaduwen van het verleden, het verlangen naar controle, de bezwerende kracht van sport en de meeslependheid van passie.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden