Uitzonderlijk goed gelukte kruisbestuiving tussen dans en theater

Dans - I call my brothers

De mix van theater en dans werkt als supergeleider voor het thema van etnisch profileren.

I call my brothers van Toneelmakerij & Danstheater AYA Foto Sanne Peper

Je zit er vanaf de eerste minuut middenin. Een lekker straatfeestje, beetje rafelig, ruig, ergens in een stad. Hippe urban dance, Marokkaans gekruid in heupen, voeten en ritme. Negen dansende acteurs en acterende dansers in alle kleuren, leeftijden en stijlen storten een bak aanstekelijke energie uit over het jongerenpubliek, dat het liefst wil meedoen met van internet bekende dansjes vol schijngevechten en headbangsessies.

Maar net als de onschuldige party op stoom komt, klinken er knallen en sirenes en lijkt het videodoek vlam te vatten: een aanslag, ergens in diezelfde stad. Als een splinterbom knalt de vriendengroep uit elkaar. Ieder een andere richting op. Dan begint het angstaanjagende dwalen voor hoofdpersoon Amor. In etalageruiten bemerkt hij zijn gelijkenis met het daderprofiel, eveneens een videobeeld. Zijn rugzak, kaken, krullen: alles is plots verdacht. Of is hij…?

I call my brothers van Toneelmakerij & Danstheater AYA Foto Sanne Peper

Acteur José Montoya maakt van Amor een mooie rol, rustig van buiten, opgefokt van binnen. Zijn belangrijkste tegenspeler is zijn oudste vriend, even ongrijpbaar als levendig gespeeld door Fahd Larhzaoui. Veel blijft ongezegd en dat werkt, zeker vier van de vijf kwartier.

Naar het eind neigt de Toneelmakerij met Danstheater AYA ertoe in de verteltoon iets te trouw te blijven aan de gelijknamige roman van de Zweeds-Tunesische schrijver Jonas Hassen Khemiri. Maar de impact van deze jongerenvoorstelling is er niet minder om. De uitzonderlijk goed gelukte kruisbestuiving tussen dans en theater (regie Liesbeth Coltof & choreografie Wies Bloemen) werkt als supergeleider voor de thematiek van etnisch profileren en verschillen in herkomst en opleiding.

En vooral: dit is de straattaal van de open zenuw. Een trillend been, driftig wapperende jaspanden, strakke bochtjes free running. Zoals bij de performers maar net te onderscheiden is wie van oorsprong danser is en wie acteur, zo mengt hier buitenwereld met binnenwereld. Opvallen of niet opvallen?

I call my brothers (****)

(13+) van Toneelmakerij en Danstheater AYA, 10/3, Theater Bellevue, Amsterdam. Tournee t/m 29/5 

I call my brothers van Toneelmakerij & Danstheater AYA Foto Sanne Peper
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.