Uitzonderlijk avontuurlijke plaat van Esperanza Spalding

Op haar vijfde en beste album begeeft zangeres-bassiste Esperanza Spalding zich binnen zo veel stijlen dat de genre-aanduiding jazz eigenlijk te kort schiet.

Gijsbert Kamer
Esperanza Spalding. Beeld
Esperanza Spalding.Beeld

Vanaf het openingsnummer Good Lava sjeest ze langs springerige rock, warme jazz en stevige funk. Maar de tien jaar geleden als grote jazzbelofte binnengehaalde Spalding is in alles zo verdomd goed, dat je nergens het idee krijgt dat ze haar hand overspeelt.

Ze gaat per plaat beter zingen, zo lijkt het, en durft muzikaal steeds meer te ondernemen. Diverse keren roept ze herinneringen op aan Joni Mitchell, en dan vooral aan het meer jazz georiënteerde werk dat zij in de tweede helft van de jaren zeventig opnam met bassist Jaco Pastorius.

Spalding zingt als Mitchell ten tijde van Hejira (1976) en speelt regelmatig de fretloze bas zoals Pastorius dat op dat album deed. De jazz-akkoorden vloeien in bijvoorbeeld Judas prachtig in elkaar over, terwijl de funk van Janelle Monáe model staat voor Funk the Fear. Spalding wil misschien net iets te veel tegelijk, maar Emily's D+Evolution is een uitzonderlijk rijke en avontuurlijke plaat.

Jazz, Esperanza Spalding, Emily's D+Evolution, Decca/Universal. Beeld
Jazz, Esperanza Spalding, Emily's D+Evolution, Decca/Universal.Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden