Uitzinnig ontwerp en vervreemdende sfeer in maffe Hollywoodproductie

A Cure for Wellness is een van de mafste Hollywoodproducties van het jaar, met scènes als autonome kunststukjes. Het verrukkelijke decor en de vervreemdende sfeer maken het wat voorspelbare griezelplot de moeite waard.

Beeld RV

Bij het bedenken van A Cure for Wellness, een van de mafste Hollywoodproducties van het jaar, lieten regisseur Gore Verbinski en scenarist Justin Haythe hun verbeelding volledig de vrije loop. Zo vrij als een aal, zou je in stijl kunnen stellen: infusen, badkuipen, koeien en het menselijk lichaam, de vissen vinden hier overal hun weg.

Geweldig idee ook om hoofdpersonage Lockhart (Dane DeHaan) middels een bizar auto-ongeluk een gebroken been te bezorgen. Zodoende zit de jonge Wall Street-haai vast in het Volmer Instituut, een in een gigantisch kasteel gevestigd kuuroord in de Zwitserse Alpen waar niemand ooit schijnt te vertrekken. En dat terwijl Lockhart een keiharde missie heeft: zijn voorganger Pembroke (Harry Groener) heeft zich doelbewust teruggetrokken in het kuuroord, maar moet mee naar Amerika om zijn handtekening onder een bedrijfsfusie te zetten. Helaas heeft Pembroke geen zin. En dan eindigt Lockhart ook nog eens zelf als patiënt.

A Cure for Wellness

Mysterie
Regie: Gore Verbinski
Met Dane DeHaan, Mia Goth, Jason Isaacs, Harry Groener, Celia Imrie
146 min., in 53 zalen.

Nog belangrijker: Lockharts gipsbeen maakt de film voor een 21ste-eeuws gruwelavontuur opmerkelijk onthaast. Er broeit genoeg in het domein van directeur Volmer (een beschaafd-griezelige Jason Isaacs), maar Lockhart zal het geduldig moeten ontrafelen, hinkstappend door de labyrintische gewelven van het instituut. Dat biedt Verbinski (Pirates of the Caribbean, The Ring) alle ruimte voor de surreële routine van deze microcosmos, waar de gasten badderen in baarmoederachtige stoomketels en de doorspoelhendel van Lockharts wc 's nachts omineus kleppert. Een verrukkelijk decor, samengesteld uit de Duitse, neogotische Burg Hohenzollern en het verlaten Berlijnse militaire hospitaal Beelitz-Heilstätten.

Dat beheerst-uitzinnige ontwerp en de vervreemdende sfeer zijn het interessantst aan het deels met Duits geld gefinancierde A Cure for Wellness, dat zijn kritiek op het ziekmakende neoliberalisme gaandeweg inruilt voor een voorspelbaar griezelverhaal. Terwijl je vrij snel snapt hoe het zit met de enige jonge bewoner van het kuuroord (Mia Goth) en de krankzinnige baron die er ooit woonde, blijft menig scène als autonoom kunststukje overeind. Het bezoek aan de dorpskroeg. De tamelijk ondraaglijke tandartsscène. De tussen de vlammen walsende menigte in de finale.

Lockhart gedraagt zich daarbij als een tekenfilmfiguur: of hij nu over de kop slaat, verdrinkt of stikt in de palingen, steeds strompelt hij gedecideerd verder. Moet het toch heilzaam zijn, dat akelig heldere water dat hij voortdurend krijgt aangereikt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden