Review

Uitstekende comebackplaat voor oude fans van Leftfield

De grote dancebands van de jaren negentig droppen een voor een hun comebackplaat. Er hangt iets in de lucht, dat is wel duidelijk.

Na een matige plaat van Paul Hartnoll van Orbital en een plichtmatige nieuwe Prodigy komt het al net zo Britse Leftfield met een album dat toch net een streepje voor heeft op de terugkerende concurrentie.

Alternative Light Source is een vloeiend vervolg op de klassiek geworden Leftfieldplaat Leftism uit 1995. En dat de plaat bijna net zo spannend klinkt als de spraakmakende danceplaat van destijds is ook niet zo vreemd. Leftfield maakte slechts één vervolgplaat na het succesnummer: Rhythm and Stealth uit 1999, daarna hielden Neil Barnes en Paul Daley het als duo voor gezien.

Leftfield-solo

Barnes heeft nu de draad eindelijk weer opgepikt, als Leftfield-solo. Misschien om die reden klinkt bijvoorbeeld Universal Everything als een ontlading. Alsof de stroom eindelijk weer wordt gejaagd door de ondergestofte Leftfieldstudio en de apparaten krakend tot leven komen. Heerlijk zuigen de bassynthesizers in een fijn naar dansvloerclimaxen toewerkende dancetrack, die het voortreffelijk zal doen als zomerfestivalanthem.

Weinig nieuws onder de zon dus bij de nieuwe Leftfield, en dat is misschien maar beter ook. Leftfield was een van die vooruitstrevende bands die in de nineties dance wisten te maken met bouwstoffen uit live-popmuziek en zelfs euforische rock.

En dat doet Barnes dus nog maar eens een keer. Sterk zijn de gastvocalen van bijvoorbeeld Channy Leaneagh in Bilocation, dat aangenaam sinister uit de speakers knalt. In Head and Shoulders probeert Leftfield iets terug te pakken van de hit Open Up, dat in '95 werd gezongen door Johnny Rotten. Nu mogen de hiphoppunkers van Sleaford Mods ons wat knauwend Britse onzinteksten toeschreeuwen - best komisch.

In Shaker Obsession ten slotte werpt Barnes zich ouderwets op de filterknoppen van zijn synths in een gierende acidtrack waar je eigenlijk nooit genoeg van krijgt. Wat klinkt die machinerie van Barnes toch ongelooflijk lekker.

Een terugkeeralbum dat de liefhebbers van destijds zeker niet zal tegenvallen. Of Leftfield er een nieuwe generatie mee aanspreekt, valt te bezien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden