Uit volle borst

Henk La Porte hield van mooie auto's, schreef revues en schitterde op het toneel. Zijn motto: niet versagen...

Henk La Porte, op 1 maart op 76-jarige leeftijd overleden, wasdrukker en uitgever. Hij had twee jaar ambachtschool en verwierfin de jaren zeventig en tachtig wereldwijde bekendheid met hetuitgeven van taalkundige publicaties. Nederlandse linguistenbracht hij naar het buitenland, Amerikanen zoals Noam Chomskywilden door hem worden uitgegeven. Hij was een religieus man,ging uitsluitend te voet naar de kerk, wilde vrolijker liederentijdens de dienst. La Porte speelde orgel en piano, hield vanwijn, schreef liedjes en zong uit volle borst. Al moest hij deschuldeisers met moeite van het lijf houden, toch zag hij altijdde zon in het water schijnen en nam het gezin uit eten.

Hij werd geboren in de Indische buurt in Amsterdam. Zijnouders verhuisden zo vaak ze konden. Liefst in het voorjaar, danwerden de woningen door de huisbaas behangen en geschilderd. Zijnvader, stoker op de trein, stierf jong waardoor Henk de steun vanhet gezin werd. Toen er in de oorlog geen elektriciteit meer was,zette hij een dynamo op het trapnaaimachine en verlichtte dekamer met fietslampjes. Hij fietste iedere week naar Frieslandom eten te halen. In de hongerwinter kon hij er werken bij eenboer, zijn broertje kreeg onderdak in Winschoten.

Na de oorlog kwam hij bij een drukkerij en werd volgensgebruik ontgroend door de buurman, een hoefsmid, die Henkinsmeerde met paardenvet. Hij was actief in de Christelijke JongeMannen Vereninging (CJMV), organiseerde kampen, schreef revuesen schitterde op het toneel. La Porte ontdekte de taal, trouwdemet een meisje dat Nederlands had gestudeerd en poetste zijn platAmsterdams accent weg. Hij was ambitieus, wilde alles weten vanzetten en drukken, volgde avondcursussen en kleedde zich alsheer. La Porte schafte zich mooie auto's aan, droeg toen hij kaalwerd enkele jaren een toepetje en veranderde regelmatig van baan.Hij kocht te dure huizen die hijzelf opknapte en zette zich invoor de noden van kerk en gemeente. Pas op zijn 43-ste kreeg hij,in Dordrecht, zijn eigen drukkerij en uitgeverij. Het kreeg denaam Foris, potjeslatijn voor La Porte, de deur. De eersteuitgave was een proefschrift van Jan Koster, de latere hoogleraarTaalwetenschappen in Groningen. Koster herinnerde zich dat Henkhet manuscript, het enige exemplaar, achteloos op de achterbankvan zijn auto had laten liggen; vlakbij een krakerspand metjunks. Koster stond doodsangsten uit, maar binnen een week washet proefschrift gedrukt en werd besloten om een serietaalkundige studies uit te geven. Nummer negen in de serie werdLectures on Government and Binding van Noam Chomsky, de goeroevan de linguïstiek en militant links activist, met wie debehoudende La Porte het goed kon vinden. Foris kreeg volgensKoster in linguistenkring meer gezag dan Elsevier en CambridgeUniversity Press. Het geheim was dat Henk, niet gehinderd doortaalkundige kennis, wist hoe je boeken moest verkopen. Hij opendeeen kantoor in Amerika, hield van zijn auteurs en stond op iedereboekenbeurs en taal-congres met zijn prachtig verzorgde boeken.Hij was impulsief, nam risico's, maar kon het uiteindelijk nietbolwerken. Hij moest zijn Foris verkopen: 'Uit de grond van mijnhart, het is de prijs waard,' speelde hij op het gemoed. De prijswerd betaald, dat verzachtte de pijn. Zijn motto bleef : 'Nietversagen, immer kampen en slagen'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden