Typhoon het podium op met het Amsterdam Sinofietta: 'Echt wereldtopniveau, zoals ze spelen'

Stijlveelvraat Typhoon staat komende weken op het podium met de klassieke strijkers van het Amsterdam Sinfonietta. En daarom laat zijn derde studioalbum nog even op zich wachten. Maar het komt eraan!

Typhoon: `Ik moet proberen de eenvoud te vinden.' Foto Erik Smits

We hebben hem in 2017 misschien wat minder vaak gezien en gehoord dan in de periode na het uitbrengen van zijn uiterst succesvolle tweede album Lobi Da Basi (2014), maar stilgezeten heeft rapper en zanger Typhoon bepaald niet.

Hij werkte mee aan de documentaire Amsterdam, sporen van suiker, deed onder de noemer Moro Lobi (Surinaams voor 'meer liefde') een theatertournee en was veel op reis.

Zo is hij net terug uit de Verenigde Staten, waar hij voor de in april door de NPO uit te zenden documentaire-serie Chasing the Dreamer twee weken rondreisde in het spoor van Martin Luther King.

Sinfonietta

Nog maar nauwelijks bekomen van de jetlag moest Typhoon (Glenn de Randamie, 33) meteen aan de bak met Amsterdam Sinfonietta. Vanaf deze week staat hij met het strijkorkest op de Nederlandse podia in het kader van de concertreeks Breder dan klassiek, waarvoor het orkest elk jaar een andere popartiest uitnodigt. De Dijk, Ellen ten Damme, Patrick Watson en (vorig jaar) Rufus Wainwright gingen de Zwolse rapper voor.

Typhoon: 'Twee jaar geleden zag ik Wende met Amsterdam Sinfonietta optreden. Ik vond het geweldig. Zij stelde voor mij te vragen. Vorig jaar lukte dat niet. Nu wel. Het is echt wereldtopniveau, zoals ze spelen. En het aardige is dat ik dan wel niks met partituren kan, maar zij hebben weer veel minder met hiphop.'

Zowel orkest als artiest zullen daarom uit hun comfortzone moeten treden en dat is precies wat Typhoon er zo in aanspreekt. 'Natuurlijk dacht ik: ben ik hier wel klaar voor? Maar ik ben ook gek op jazz en juist muzikanten van wie ik hou, zoals Nina Simone en Donald Byrd, zijn klassiek geschoold. Dus misschien staat het wel minder ver van me af dan ik denk.'

Helemaal alleen komt hij ook niet voor het strijkorkest te staan. Hij mag zijn vaste gitarist en producer Dries Bijlsma en de Belgische jazzpianist Jef Neve, met wie Typhoon al eerder samenwerkte, meenemen.

Spannend wordt het zeker, maar dit is precies het soort uitdaging dat hem bevalt. 'Zo veel mogelijk ervaring opdoen, verder om me heen kijken en tussen alle indrukken door verbanden leggen. Ik ben niet iemand die er elke twee jaar een nieuwe plaat uit gooit. Die komt pas na lange perioden van zelfonderzoek.'

Dit voorjaar is het vier jaar geleden dat Lobi Da Basi verscheen, zeven jaar na zijn debuutalbum Tussen licht en lucht. Hoeveel tijd geeft Typhoon zichzelf nog voor zijn derde album?

'Dat gaat nog even duren. We zouden vorig jaar al met een opvolger komen en waren er ook hard mee bezig. Maar het voelde niet als de nieuwe stap die ik wilde maken.'

Wende Snijders. Foto anp

Geen druk

Frustrerend, ook omdat Typhoon inmiddels een (soort van) bedrijf is geworden, met muzikanten voor wie hij een bepaalde verantwoordelijkheid voelt. Vier zomers lang gingen ze de festivals af, maar dit jaar dus even niet.

'Gelukkig is er verder geen druk. Kees de Koning (baas van platenmaatschappij Top Notch, red.) zei 'fuck the pressure' en ik weet dat er pas iets goeds uit komt als ik alle indrukken van de laatste jaren heb verwerkt.'

Dat doet Typhoon in een 'boerderijtje' even buiten Zwolle dat hij onlangs (in zijn eentje) betrok. Hij vindt er de noodzakelijke rust. 'Nee, ik heb geen dieren, met mijn levensstijl kan ik nog geen hamster onderhouden.'

Wel heeft hij een piano neergezet. 'Ik kan alleen basisakkoorden spelen en probeer van alles uit. Voorlopig stel ik me vooral vragen. Waar wil ik heen? Ben ik nog wel dezelfde als vier jaar geleden. Vind ik nog hetzelfde als toen?'

'Ik moet proberen de eenvoud te vinden' Foto Erik Smits.

Had Typhoon voorheen de neiging al zijn invloeden en alle muziekjes te combineren, nu wil hij misschien wel terug naar een kaler geluid.

Lobi Da Basi was een fraaie tombola van stijlen, van surf tot Afrikaans en van smartlap tot bigbandjazz. Best mogelijk dat alles anders wordt. 'Soms denk ik: geef me gewoon een beat en laat me rappen.' Maar dan is er weer de liefde voor crooners als Nat King Cole, Sam Cooke en Frank Sinatra die hem de andere kant uit stuurt.

Hij heeft al talloze ideetjes in zijn voicememo ingesproken. Wat daarvan het resultaat wordt, weet hij niet.

Hij waardeert de Nederlandse rappers Ronnie Flex en CHO, maar luistert met evenveel plezier naar de laatste soloplaat van Black Keys-zanger Dan Auerbach. 'Zo geweldig, die combi van Motown en country. Ach, er is zo veel. Maar ik moet niet al die invloeden blijven stapelen. Ik moet proberen de eenvoud te vinden.'

Zoals die van een mooi gezongen liedje als When I Grow Too Old to Dream (van de ooit in het orkest van Count Basie actieve crooner Jimmy Rushing), dat Typhoon tijdens zijn optredens met het Amsterdam Sinfonietta zal vertolken. Typisch zo'n uitdaging waarop Typhoon zich verheugt. 'Ze vroegen me iets van een van mijn helden te zingen. Dit ligt niet zo voor de hand, dat weet ik, maar die versie van hem is zo mooi. En juist door dit soort dingen te doen, hoop ik een stap verder te komen met het ontwikkelen van mijn nieuwe plaat.'

Amsterdam Sinfonietta & Typhoon: Breder dan klassiek. 5/1: Theater De Spiegel, Zwolle. Tournee.