Tv-recensieEmma Curvers

Twintigers die over hun gevoelens praten zorgen voor saaie tv, en dat is maar goed ook

Bij In Real Life praten acht lieve twintigers over hun rugzakje, veganistisch eten en therapie.

Zet een kluitje twintigers in een huis, richt de camera erop en registreer. Wat we hebben geleerd uit de talloze keren dat zo’n programma inmiddels is gemaakt: de twintigers zullen onmiddellijk soa’s beginnen te verspreiden en beginnen met psychologische oorlogsvoering – doen ze het niet spontaan, dan wel door aansporing van de crew of domme spelletjes. Tenzij je de realityshow in handen legt van KRO-NCRV, waar maandagavond In Real Life begon.

‘Twintigers van nu lijken volledig op te gaan in hun online-identiteit en sociale media’, staat op de website van het programma. Maar die mooie foto’s en filmpjes zijn natuurlijk ‘slechts schijn’. ‘Wat gebeurt er als we weer gewoon met elkaar in gesprek gaan?’

In Real Life.

Voor de nodige gespreksstof zijn twintigers van zeer verschillende pluimage bij elkaar gezet, in een realityhuis dat voor de verandering eens in Eindhoven staat. Na een uiterst beleefde ontmoeting volgt de verdeling van de slaapplaatsen – een bekende splijtzwam in realityland. Niets daarvan: de bedden worden zonder gezeik verdeeld, het avondeten wordt in goed overleg gepland, en er wordt overlegd over hoe iedereen tijd voor zichzelf kan nemen.

Illustrator Carmen (25) eet veganistisch, wat aanleiding zou kúnnen geven tot conflict, maar nee: dan houden ze daar toch rekening mee? In elke andere realityshow zou het wachten zijn tot MMA-vechter Jeroen (21) openbaart dat hij uitsluitend leeft op biefstuk en beenmerg, tot razernij van Carmen, maar in In Real Life zitten alleen áárdige, empathische mensen. Carmen legt uit waarom ze veganistisch eet, waarop Jeroen begripvol reageert. 

Dan stelt natuurkundige Juul voor dat ze samen een huisbibliotheekje beginnen – ah, dus niet iedereen gaat volledig op in zijn online-identiteit. Goed idee, knikt de groep, en Carmen gaat gelijk aan de slag om persoonlijke boekenleggers te tekenen, zodat iedereen tegelijk hetzelfde boek kan lezen. Medewerker bij een zorginstelling Eva (22) probeert later aspirant-influencer Shen-En (21) aan het lezen te krijgen, en draagt voor uit Turks fruit.

Veel scènes lijken vooral gericht te zijn op de vraag: ‘Hoe gaat het nu écht met je?’ De geadopteerde Shen-En vertelt dat ze al vier jaar naar therapie gaat. Ook Juul vertelt over zijn therapie en drukt haar op het hart: ‘Het is vet knap en kwetsbaar als je hulp durft te zoeken.’ ‘Iedereen hier heeft een rugzakje’, zegt Carmen later tegen Jeroen. Jeroen knikt: ‘De één een grotere dan de ander, maar iedereen heeft een eigen rugzakje en is er gewoon open en eerlijk over.’

Twintigers die de schijn ophouden? Ach... deze twintigers kost het zo te zien weinig moeite die façade te laten zakken. Het roept dan ook de vraag op voor wie dit gesprek zo baanbrekend is. De veronderstelde tegenstelling tussen on- en offline en nep versus echt, lijkt voor hen überhaupt niet te spelen. En zijn twintigers zich intussen niet allang bewust van de beperkingen van sociale media? Ook op Instagram heeft sinds een paar jaar een kwetsbaarheidstrend ingezet, waarbij volop wordt gepraat over psychisch welbevinden en onzekerheid.

Wat er gebeurt als we weer gewoon met elkaar in gesprek gaan? Niet zo veel opzienbarends dus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden