TV-recensie Bureau Burgwallen & Dienders

Twee hagelnieuwe series over de vaderlandse politie, die ons het gezicht achter de diender tonen

Wat een bofkonten zijn we ook. Maar liefst twee hagelnieuwe series over de vaderlandse politie. Vorige week startte op RTL4 Bureau Burgwallen, waarin verslaggever Ewout Genemans vier maanden meeloopt met de Amsterdamse politie. In de tweede aflevering, afgelopen maandag, ging het onder anderen over agenten Jan en Lieke, die vertelden hoe ze in een vechtpartij terechtkwamen en moesten vrezen voor hun leven. ‘Als je een mes in ons steekt, dan bloeden we’, zei Lieke.

Donderdagavond begon op NPO 3 de nieuwe BNNVara-serie Dienders, waarin acht jonge agenten worden gevolgd in het eerste jaar van hun opleiding aan de Politieacademie in Rotterdam. Regisseurs Veerle Neger en Daniel Aiss volgen Bart, Bjorn, Harun, Louanne, Michiel, Nanouk, Sammuel en Viggo, die na een strenge selectieprocedure zijn toegelaten op de opleiding. Die zal een rit gaan worden ‘vol ups en downs’, vertelde een docent aan het begin van de eerste aflevering. Nanouk, een vrolijk, blond meisje dacht dat ze het wel zwaar zou gaan krijgen, ‘omdat ik nog nooit wat heb meegemaakt’. Ze had voor het vak van politieagent gekozen vanwege ‘de ontwetendheid’. ‘Blanco ergens ingaan, nog nooit wat hebben meegemaakt en straks iedere dag wat meemaken.’

In de schoolbanken moesten de aspiranten plus- en minpunten van zichzelf noemen. ‘Waar ben ik goed in?’, vroeg Bjorn zichzelf. ‘Aanpakken kleine zaken.’ Diezelfde Bjorn bleef even later bewonderenswaardig kalm toen hij – ook onderdeel van de opleiding – pepperspray in zijn ogen gespoten kreeg. ‘Dealen! Dealen!’, riep de docent tegen Bjorn, terwijl hij voorovergebogen stond, vechtend tegen de pijn. ‘Waar denk je aan nu?’, vroeg de docent (een vraag die maar weinig mensen met pepperspray in hun ogen gesteld wordt, lijkt me). ‘Ik denk aan eh…’, een halve seconde zocht Bjorn naar het juiste antwoord, ‘...brand in mijn ogen.’

BNNVara heeft een divers gezelschap voor de camera weten te krijgen. Zo was er Viggo, een fanatieke Feyenoord-fan die in het verleden nog weleens een kijkje aan de verkeerde kant van de wet wilde nemen; of Harun, een jongen van Turkse afkomst die al zes jaar probeerde binnen te komen bij de opleiding. ‘Ik wil aan de Turkse gemeenschap laten zien: kijk, wij als Turken kunnen ook gewoon in de samenleving in Nederland een maatschappelijk beroep hebben.’

Dat klinkt allemaal mooi, goed, verantwoord. Precies wat je zou willen laten zien als je, laten we zeggen, de baas van de Nederlandse politie bent, een chronisch pr-probleem hebt en zit te springen om meer politieagenten. Zowel Dienders als Bureau Burgwallen toont – weliswaar ieder op zijn eigen manier – het gezicht achter de diender, de mens in het uniform, het vlees en blauw onder het blauw. Ze moeten laten zien dat politieagenten families hebben, vrienden, problemen en kwetsbaarheden. Deze programma’s hadden natuurlijk nooit gemaakt kunnen worden zonder uitgebreide medewerking van de politie. Kijkcijfers in ruil voor een opgekalefaterd imago. Natuurlijk niet de eerste keer dat het gebeurt, maar altijd handig om in het achterhoofd te houden tijdens het kijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden