Tussen het gruis schitteren veel Zappa diamantjes

45 jaar geleden ging de toen 30-jarige Frank Zappa een week lang een Londense filmstudio in, samen met zijn Mothers of Invention, een compleet koor en het Royal Philharmonic Orchestra.

null Beeld
Beeld

200 Motels, over het leven van een rockband op tournee, zou het meest ambitieuze project van zijn leven worden. De resulterende film was een rommeltje. De bijbehorende dubbel-lp bleek een lappendeken - maar dan wel een waar Zappa, de meester van de muzikale collage, stevig zijn stempel op gezet had.

De postuum samengestelde concertversie 200 Motels - the suites beleefde zijn première in het Holland Festival 2000. Van die uitvoering resteert alleen een in internetuithoeken circulerende opname. Maar nu is er dan eindelijk een officiële registratie, door het Los Angeles Philharmonic met dirigent Esa-Pekka Salonen en een hele cast aan vocalisten.

Makkelijke muziek is het niet: Zappa heeft zijn grillige verbeelding ongeremd de loop gelaten. Met popmuziek heeft deze suiteversie niet heel veel te maken, eerder met Stravinsky en Varèse, maar ook die verdwijnen welhaast in de exuberante maar van de hak op de tak springende kruispuntmuziek, die ook nog eens doorspekt is met cartoonachtige mono- en dialogen.

Ook is de balans van de liveregistratie niet helemaal ideaal. Maar tussen het gruis schitteren veel diamantjes - en bovendien allerlei vaak spannende stukken, die de oorspronkelijke plaat niet hebben gehaald. Zappa was een genie, al was hij niet altijd even kritisch op zichzelf. Het blijft eeuwig jammer dat hij door zijn vroege dood deze intrigerende lijn in zijn werk niet heeft kunnen doortrekken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden