tv-recensie Julien Althuisius

TURN! vertelt een confronterend en hartverscheurend verhaal over topsportkinderen en hun ouders

Ongeveer op hetzelfde moment dat de Nederlandse turnmannen met hun oefeningen op het WK Turnen bezig waren, zond NPO2 de documentaire TURN! uit. De een uur durende film werd gemaakt door Esther Pardijs, filmmaker en moeder van de op hoog niveau turnende Roman (9). Behalve haar zoon volgt Pardijs in de documentaire Wytze en Yannick, jongetjes van dezelfde leeftijd als Roman. Maar terwijl hun leeftijdsgenootjes met elkaar spelen op het schoolplein en verjaardagsfeestjes vieren, trainen Roman, Wytze en Jannik vijftien uur per week bij de KNGU turnselectie.

Al vrij vroeg in de documentaire filmt Pardijs haar zoon op de fiets. Plotseling begint hij te huilen. Pardijs maant hem naar de kant en vraagt wat er aan de hand is. ‘Ik weet het ook niet precies’ snikt Roman. Maar hij weet het wel precies. Hij was bij een feestje van een vriendje en moest al na een uur weg, omdat het anders zijn trainingsplannen in de war zou schoppen.

Even later ligt Roman in bed en fluistert hij zijn moeder toe dat hij na de zomervakantie misschien wel wil stoppen met turnen. ‘Ik vind zelf turnen niet per se heel leuk meer. En ik heb niet zoveel speeltijd meer.’ Pardijs probeert hem op andere gedachten te brengen. ‘Maar besef je dat als je er eenmaal af gaat’ zegt ze, ‘je niet meer terug kan komen op niveau bij de andere jongetjes? Je kunt geen spijt hebben. Je kunt er niet af en dan weer denken: oh nee, ik wil weer terug.’

Roman, zo zei Pardijs maandag in een interview met deze krant, hoeft echt niet de nieuwe Epke te worden. Maar ze wil hem wel meegeven ergens voor te gaan. Dat wil waarschijnlijk iedere ouder wel, maar de vraag is in hoeverre je die ambitie je kind moet opdringen. TURN! – terecht genomineerd voor een Gouden Kalf – vertelt een confronterend en bij vlagen hartverscheurend verhaal over topsportkinderen en hun ouders, in hun jacht de beste van Nederland te worden. Wat vooral opvalt in de film is het gebrek aan plezier dat de jongetjes in de sport lijken te hebben. Slechts een enkele keer wordt gelachen, maar het zijn vooral de tranen en weerstand van Roman, Jannik en Wytze die beklijven. De spaarzame momenten dat ze kind kunnen zijn is wanneer ze in de de auto gekke bekken trekken op muziek en tegen het advies van de trainer toch gaan lasergamen op een verjaardagspartijtje.

De ouders op hun beurt worstelen met de ambitie van hun kind en het geluk. Of ze doen alsof ze ermee worstelen. In één van de laatste scènes is fraai tegen elkaar weggesneden hoe de geblesseerde Roman buiten aan het spelen is, terwijl Wytze tijdens de training tot tranen toe geforceerd wordt tot een split. ‘Misschien is het een vorm van verkapte pressie’ zegt de fanatieke vader van Wytze in een gesprek met de maker, ‘dat ik voor hem het beste wil.’ Of wil je misschien dat hij de beste is? 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden