Tu dors Nicole is lekker vreemd

Regisseur Stéphane Lafleur vangt zomervakantieverveling in details. Saai? Ja, best wel, maar daaronder broeit het op eigenzinnige wijze. Subtiel ontstaan er barstjes in de realiteit.

Still uit Tu dors Nicole. Beeld .
Still uit Tu dors Nicole.Beeld .

Nicole wordt 's ochtends wakker naast een jongen. 'Zie ik je gauw weer?', vraagt hij terwijl zij zich aankleedt. 'Waarom?', klinkt ze afwezig. 'Gewoon, leuk', vindt hij. 'Dit was toch leuk?', kaatst ze terug. En daar gaat ze, op de fiets door de saaie buitenwijk, terug naar het huis met zwembad van haar ouders, die zonder haar op zomervakantie zijn.

Vervolgens vraag je je de hele film af: is ze in die eerste scène wel echt wakker geworden? Het Canadese Tu dors Nicole laat zich, de titel verklapt het al een beetje, vanaf dat moment kijken als een prettig bevreemdende midzomernachtdroom.

Thuis neemt broer Rémi samen met zijn vrienden dagelijks de huiskamer in beslag om met de band te oefenen. Met haar vriendin Véronique hangt Nicole bij het zwembad, 's nachts verstelt ze kleding achter de naaimachine in de kelder. De dagen slepen zich voort. Dromen doen ze wel, van een vakantie in IJsland bijvoorbeeld, sinds Nicole in het bezit is van een creditcard. Op IJsland gaan ze ook niksen, maar dan leuk niksen.

Interview

Soms twijfelt Stéphane Lafleur wel, of hij niet meer serieus drama in zijn films moet stoppen. Maar de filmmaker houdt het liever klein, vertelt hij in dit interview.

Barstjes

Regisseur Stéphane Lafleur vangt zomervakantieverveling in details: in de slaapkamer rammelt de ventilator, tijdens een nachtelijk gezelschapssigaretje tsjirpen de krekels. De warmte is voelbaar, de puntgave zwartwitbeelden van cameravrouw Sara Mishara creëren een setting zonder exact gevoel voor plaats of tijd.

Saai? Ja, best wel, maar daaronder broeit het op volstrekt eigenzinnige wijze, alsof de God der Verveling met subtiel genoegen barstjes in de realiteit begint te schoppen. Let op de slippers in de afwasmachine, de planten die met vruchtensap worden bewaterd, de man die met walvisgeluiden op de autoradio 's nachts stapvoets door de buurt rijdt in de hoop dat zijn baby slaap vat. En let vooral op Martin, een blond basisschoolkind met zware mannenstem, die zich als volleerd casanova opdringt aan de hoofdrolspeelster. Lekker vreemd allemaal.

Julianne Côté, in de rol van Nicole, zorgt ervoor dat de film niet enkel deze fraaie, terloops opduikende magisch-realistische momenten nodig heeft om te illustreren dat het titel-personage aan de vooravond staat van een aantal grote veranderingen in haar leven. Ze speelt Nicole een tikje enigmatisch en laat je tot aan het einde gissen naar de precieze betekenis van deze zomer voor haar persoonlijke ontwikkeling.

Tu dors Nicole. Drama. Regie Stéphane Lafleur. Met Julianne Côté, Catherine St-Laurent, Marc-André Grondin, Pierre-Luc Lafontaine, Mark Barakat, Godefroy Reding. 93 min., in 3 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden