Trucage in The Revenant is van zo'n hoog niveau dat het onzichtbaar wordt

De met een Oscar genomineerde Leonardo DiCaprio gromt, schreeuwt, spuugt, gilt, piept, sist en kreunt zó, dat het een op zichzelf staande soundtrack lijkt. In de belangrijkste scène, waarin hij vecht met de beer, is de trucage onzichtbaar geworden. Een meesterstuk is het.

Leonardo DiCaprio in The Revenant. Beeld ap

Pelsjager Hugh Glass (Leonardo DiCaprio) is op zijn hoede, als hij, afgezonderd van zijn groep, door het dichtbegroeide bos van het Amerikaanse noorden anno 1823 stapt. Dan begint de even magistraal gefilmde als weerzinwekkende scène die ruim voor de première van The Revenant al zo veel aandacht opeiste: twee berenwelpjes scharrelen achter een struik vandaan, nauwelijks een tel later stort de beschermende moederbeer zich boven op Glass. De aanval komt in drie etappes, duurt zo'n zes minuten en oogt volkomen echt. De vloeiend bewegende opname wekt de illusie dat de slachtpartij in één ononderbroken take is gefilmd. De berin snuift haar adem op de lens. Het geluid van haar klappende kaken en Glass' scheurende vlees blijft tot na afloop van de film hangen. Er is geen ontsnappen aan.

De scène is niet alleen de belangrijkste gebeurtenis in de film, maar voelt ook als een nieuwe stap op het gebied van special effects: het niveau is zo hoog dat de trucage onzichtbaar wordt. Alsof Leonardo DiCaprio, de enige factor die het suspension of disbelief zou kunnen doorbreken, tijdens het maken van een natuurdocumentaire per ongeluk aan gort wordt gereten. Een meesterstuk is het.

Glass is dermate zwaar verwond dat hij de toch al gedecimeerde expeditie, op de vlucht geslagen voor een groep krijgslustige Arikara-indianen, te veel vertraagt, meent zijn genadeloze collega­jager John Fitzgerald (kameleon Tom Hardy). Als Hawk, Glass' zoon en een van de weinige overlevenden van een uitgemoorde Pawnee-gemeenschap, probeert te voorkomen dat Fitzgerald zijn vader doodt, wordt hij zelf vermoord. Glass, op dat moment levend begraven en op sterven na dood, zint op wraak.

Beeld ap

Rechttoe-rechtaan overlevingsdrama

Wat dat betreft maakt de Mexicaanse film­auteur Alejandro González Iñárritu (Amores perros, Biutiful, Birdman) met het voor twaalf Oscars genomineerde The Revenant op plotniveau zijn eenvoudigste, rechtlijnigste film tot op heden. Meer dan de eerdere, degelijke verfilming van Glass' geschiedenis, Man in the Wilderness (1971), geeft hij de indianen een stem ('Jullie hebben alles van ons gestolen', klinkt het vol beheerste woede tegen een kolonist) en daarmee zijn film een geweten. Maar in de kern is The Revenant een rechttoe-rechtaan overlevingsdrama dat de ontberingen van het hoofdpersonage zorgvuldig aan de toeschouwer overdraagt.

De unieke, beweeglijke stijl van cameraman Emmanuel Lubezki, die eerder met Iñárritu Birdman filmde, zuigt je het scherm in: dicht op de huid van de personages, in het ijskoude water, tussen de boomtoppen, tuimelend van een klif. The Revenant ademt de sfeer van rauwe, gewelddadige natuur-/overlevingsdrama's uit de jaren zeventig, van Werner Herzogs Aguirre, der Zorn Gottes tot John Boormans Deliverance, maar staat ook volledig op zichzelf. Enkel Glass' gezwollen verbeelde hallucinaties (een piramide van botten, een afgebroken kerk, een levitatie in een graanveld) vallen wat uit de toon. Het zijn momenten waarop Iñárritu zichtbaar psychologische verdieping zoekt, maar in het beeld weerklinkt hier slechts een flauwe echo van de films die Lubezki maakte met Terrence Malick (The Tree of Life). Lang duren ze nooit en op een speelduur van 156 minuten komt de film er mee weg.

Wie dan nog niet is afgehaakt door het expliciete geweld, is vermoedelijk bovendien volledig vergroeid met het personage van Oscarfavoriet DiCaprio. Die gromt, schreeuwt, spuugt, gilt, piept, sist en kreunt zó dat de geluiden een op zichzelf staande soundtrack lijken. Overlevingsdrang, wraakzucht en een superieure make-upafdeling, die de loshangende lapjes vel tot op de millimeter nauwkeurig aanbracht, transformeren hem tot beest. Het is soms meer performancekunst dan acteren, maar het werkt. Ook DiCaprio maakt van The Revenant ervaringscinema in de zuiverste zin van het woord.

The Revenant

Regie: Alejandro González Iñárritu

Met Leonardo DiCaprio, Tom Hardy, Forrest Goodluck, Will Poulter, Domhnall Gleeson. 156 min., in 120 zalen.

Tom Hardy als John Fitzgerald in The Revenant. Beeld ap
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden