Trek je feiten na, Paul Lieben

Paul Lieben wil dat de Turkse vertaling van De brug wordt ingetrokken. Volgens Geert Mak is er helemaal geen gekuiste versie van dat boek....

De problemen rond de Turkse vertaling van het Boekenweekgeschenk De brug – waaraan ik overigens part noch deel had – waren voor Paul Lieben aanleiding om mij te overladen met hoon en verwijten (Forum, 13 april).

De opinieredactie dikte deze persoonlijke aanval nog eens aan met de vette kop ‘Trek je gekuiste boek in, Mak’.

Lieben suggereerde dat de organisator van de Boekenweek (stichting CPNB), mijn uitgever en ik van plan waren in Turkije een ‘gekuiste’ editie van De brug te laten verschijnen. Vervolgens betichtte hij me van ‘culturele capitulatie’. Hij vond het ranzig dat ik slachtoffers wegpoetste door ze ‘immigranten in eigen land’ te noemen, en dat alles om mijn boeken maar zonder problemen te kunnen verkopen op een nationalistische markt in Turkije.

Nee, dan de schrijvers en intellectuelen in Turkije die, aldus Lieben, ‘hun nek uitsteken en die dingen schrijven die Mak gemakshalve wegpoedert’.

Lieben zag één ding over het hoofd: er is en komt wat mij betreft helemaal geen gekuiste editie in Turkije. Geen haar op mijn hoofd die daar ook maar aan denkt.

Er valt dus ook niets terug te trekken. Politieke correcties in mijn teksten waren en zijn voor mij volstrekt onaanvaardbaar. Dit standpunt heb ik de afgelopen week ook regelmatig geuit, onder andere in NRC Handelsblad, Boekblad en op mijn eigen website, www.geertmak.nl.

Trouwens, waarom denkt Paul Lieben dat de CPNB, in overleg met de uitgever en mij, het nieuws over de fouten in de vertaling zelf naar buiten heeft gebracht? En waarom zouden we erop staan dat er ook in Nederland alsnog een correcte Turkse editie verschijnt? Wel is er met de Turkse uitgever overlegd of publicatie van een getrouwe versie van De brug in de huidige situatie in Turkije mogelijk is. We hopen dat dat in de nabije toekomst het geval zal zijn.

Over Turkse schrijvers en intellectuelen die hun nek uitsteken gesproken: mijn Turkse uitgever hoort daar zeker toe. Hij was een zeer nabije vriend van Hrant Dink.

Het is een moeizaam en soms zelfs levensgevaarlijk gevecht tegen censuur en nationalisme dat door hem en de zijnen gevoerd wordt, en dat we vanuit hier zo goed mogelijk proberen te steunen. Een partijtje schuimblazen vanuit een Hollandse leunstoel is een stuk eenvoudiger. Alleen, voordat je weer gaat kraaien: trek je feiten na, Lieben!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden