Recensie After the Wedding

Tranentrekker After the Wedding laat kijker met droge ogen achter ★★☆☆☆

Over de acteerprestaties van Julianne Moore en Michelle Williams valt niets te klagen.

Michelle Williams in After the Wedding.

Het is een ongelooflijk toeval. Zakenvrouw Theresa nodigde Isabel, een vrouw die ze een dag eerder heeft ontmoet tijdens een werkafspraak, in een opwelling uit voor de tuinbruiloft van haar dochter. Dat tijdens het feest blijkt dat deze Isabel een intens verleden deelt met haar echtgenoot. Theresa had er werkelijk geen idee van, zegt ze achteraf tegen haar man.

Dit is slechts de eerste van een aantal soapachtige plotwendingen dat melodrama After the Wedding uitserveert. Mocht dit verhaal bellen doen rinkelen, dan kan dat kloppen: regisseur Bart Freundlich maakte een Amerikaanse remake van de gelijknamige film van de Deense Susanne Bier, die in 2007 werd genomineerd voor een Oscar voor beste buitenlandse film. In deze gladgetrokken versie vervangt Freundlich de mannenrollen door vrouwen en vice versa. Dus neemt Michelle Williams de plek in van Mads Mikkelsen als glimlachende hulpverlener in India, die iets doet met mediteren met kinderen en het uitdelen van voedsel. En is het Julianne Moore die haar naar New York lokt met de belofte van een krankzinnig hoge schenking.

Die man-vrouw-omdraaiing is een geinig idee, maar heeft merkwaardige consequenties. Zo maakt het een van de plotwendingen nog minder plausibel dan in het origineel. En er is nog iets geks: de vrouwen reageren zo onderkoeld op alle toch wereldschokkende gebeurtenissen. Zouden ze niet emotioneler moeten zijn? Ligt dat aan het omdraaien van de sekses? Of is dit de beperkte blik van de kijker, die bijvoorbeeld het moederschap een grotere emotionele tol toedicht dan vaderschap?

Het ligt in ieder geval niet aan de actrices. Williams zorgt ervoor dat die halve heilige, helemaal in balans met haar kettingen en flodderhemdjes, niet meteen op alle irritatieknoppen drukt. En Moore slaagt erin de emotioneel gemankeerde zakenvrouw nog iets van warmte te geven. Dat mag ook wel, in deze film waar India uit een toeristenfolder lijkt te komen (warm, arm, kleurrijk) en schaamteloos wordt ingezet om te contrasteren met het harde Westen, waar Theresa meent dat je met geld en manipulatie alles naar je hand kunt zetten  iets waarin de film haar nog gelijk geeft ook.

Dat is nogal cynisch, voor een tranentrekker die de kijker sowieso al op afstand houdt. Zo kun je kijken naar Moore die met grote uithalen huilt en snikt en denken: nu wil de film dat ik ook ga janken tot het snot mijn neus uitloopt. Dat hij daarin niet slaagt, betekent dat After the Wedding uiteindelijk mislukt is.

★★☆☆☆

drama

After The Wedding

Regie Bart Freundlich

Met Julianne Moore, Michelle Williams, Billy Crudup

112 minuten; in 45 zalen 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden