Film

Top Gun: Maverick leunt op nostalgie ★★★☆☆

Bor Beekman
Top Gun: Maverick  Beeld
Top Gun: Maverick

Dat oefenen voor oorlog lékker is. Top Gun: Maverick ademt de boodschap. En plant de kijker meteen op zo’n machtig vliegdekschip, waar stoere piloten in gestroomlijnde gevechtsvliegtuigen middels elastiek de lucht in worden geslingerd, of landen op zo’n kort stukje dek. Wervelende openingsbeelden, voorzien van een dreunende geluidsmix vol gegier, gerem en opzwepende muziek. De marine bezien door een sportfilter: winnen voor je land, maar ook voor het plezier van de wedstrijd.

En dan voert het vervolg op de actie-klassieker uit 1986 naar de Amerikaanse woestijn. Daar treffen we Pete ‘Maverick’ Mitchell (Tom Cruise) in de hangar, sleutelend aan een antiek toestel. Ondanks al zijn onderscheidingen en ‘kills’ is de piloot nooit verder gestegen dan de rang van kapitein-ter-zee. Op het bureau een foto-altaartje voor zijn tragisch omgekomen wingman ‘Goose’; het verleden is niet gaan rusten.

Joseph Kosinski, die het regiestokje overnam van wijlen Tony Scott, verhult niet waar zijn film op leunt: nostalgie. De camera glijdt langs dat bekende oude leren vliegjasje, de spiegelzonnebril en Kawasaki-motor. Het is 36 jaar later, al zie je dat niet af aan hoofdrolspeler en bijna-zestiger Tom Cruise.

Maverick is een relikwie, prenten permanent ontstemde meerderen de piloot in: onbemande stealth-straaljagers zullen zijn vliegkunst nu snel overtreffen. Als hij de bevelstructuur weer eens negeert, krijgt de held nog één laatste kans. Hij dient de nieuwe generatie top gunners voor te bereiden op een penibele luchtaanval op een zwaar beveiligde ondergrondse uraniumfabriek in een niet gespecificeerd on-Amerikaans oord.

De frictie tussen Maverick en zijn bevelhebbers wordt fijn uitgespeeld: gek worden ze van de roekeloze docent. Ook de bijrol van de wel door de tijd en ziekte aangetaste Val Kilmer, als oud-concurrent en vriend ‘Iceman’, is mooi ingepast, ontroerend zelfs. Net als in het origineel blijft de vijand (lang) op afstand, jachtvliegend met gesloten vizier.

De tweestrijd vindt plaats binnen de marine: Goose’ zoon (Miles Teller) is een van de sterren van de nieuwe topklas, maar koestert wrok tegen docent Maverick. Dat klasje vormt een afspiegeling van de tijd: meer kleur, en ook een nerd en een topmacha tussen de topmacho’s. Veel profiel krijgen de nieuwe gezichten niet. En de bronstige onderlinge rivaliteit van de piloten, zo nadrukkelijk aanwezig in het origineel, gaat minder diep in het frisgeboende Top Gun: Maverick.

Maar binnen de algehele over-de-topsignatuur van het nieuwe avontuur worden de uiterst voorspelbare plotwendingen toch ook – of juist – amusant. Maverick mag nu een wat sympathiekere held zijn; dat gaat Cruise goed af. De romantiek, met oude vlam en admiraalsdochter Penny (Jennifer Connelly), is nog steeds bijzaak, maar de piloot lijkt er toch iets meer met zijn hoofd bij. En zodra Top Gun: Maverick de lucht in gaat, voor een potje vliegtikkertje of het glorieuze echte werk, kan de film wedijveren met de spectaculaire actie van het origineel.

Top Gun: Maverick

Actie
★★★☆☆
Regie Joseph Kosinski
Met Tom Cruise, Jennifer Connelly, Jon Hamm, Val Kilmer, Miles Teller, Glen Powell, Ed Harris, Monica Barbaro.
131 min., in 134 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden