Top & Flop

Elke vrijdag in Top & Flop: Wat er goed was en wat minder, in deze mediaweek

Hoe Nieuwsuur besloot niet alles rond MH17 te laten zien en Radio 538 een onverwacht dieptepunt beleeft.

Nieuwe poster Radio 538 Beeld Hilde Harshagen

TOP
Voor verslaggevers was het voorzichtig lopen deze week, langs de rand van de nieuwsklif. Eén emotionele of ondoordachte misstap en daar was het ravijn van de publieke veroordeling.

Het overkwam een presentator van Sky News, toen die live-verslag deed vanaf de plek waar de MH17 is neergestort. Hij drentelde wat over het terrein, beschreef wat hij zag en bukte toen om in de koffer van een slachtoffer te rommelen. Een vlaag van verstandsverbijstering, schreef hij later op de site van The Guardian. 'Ik herkende de roze drinkbeker in de koffer. Mijn 6-jarige dochter heeft precies dezelfde. Ik had het niet meer.'

Het gebeurde ook een verslaggeefster van EenVandaag. Zij hurkte en bladerde door een dagboek. Op sociale media werd direct haar ontslag geëist, de hoofdredactie van het programma maakte een paar uur later excuses.

In zó'n emotioneel klimaat dus, waarin een misstap snel is gemaakt en de woede ergens naartoe moet, is het knap niet in de afgrond te vallen.

Rudy Bouma deed het goed voor Nieuwsuur. Op maandagavond zond het programma een reportage uit waarin omwonenden van de rampplek aan het woord kwamen: vrouwen op slippers en in bloemenjurken, luisterend naar namen als Dobrovolskaya. Plotseling besefte de kijker: ook hier is een trauma, deze mensen hebben lichamen uit hun moestuin moeten halen.

De harde Oekraïense realiteit was er in de vorm van een dronken mijnwerker die een kindertekening van de rampplek had meegenomen. Voor twee bier wilde hij die wel halen. Nieuwsuur bood houvast: we kregen de tekening niet te zien.
Loes Reijmer

Rudy Bouma (l) Beeld Hilde Harshagen

FLOP
Op woensdag, de nationale dag van rouw, waren er geen reclames op tv en op de radio, zelfs op een commerciële zender als Radio 538 niet. De abri's en billboards konden natuurlijk niet meer weggehaald worden, dus dát kunnen we 538 niet kwalijk nemen. Maar dat is dan ook het enige wat we de zender niet kwalijk zullen nemen.

Verder is alles aan 538's nieuwe postercampagne zielig, kinderachtig, smakeloos en achterhaald. In bushokjes en tramhaltes door het hele land heeft u de reclameuiting kunnen zien: twee meisjes, type festivalprinsesje, lachen guitig in de camera terwijl ze met hun uitgestoken tongen likken aan een, nou ja, hotdog.

Inderdaad, een hotdog, de snack die in vorm veel weg heeft van een penis, een erectie zelfs, als je de hotdog op de juiste manier vasthoudt, hetgeen de festivalprinsesjes uiteraard doen. Om de suggestie nog sterker aan te zetten zijn de helft van de posters met blokjes geblurd: de hotdog is nu een voorwerp dat niet voor ieders ogen geschikt is. Of het is een snack met een sterke privacywens, maar laten we dat voor het gemak uitsluiten.

De fotograaf zette de posters trots op Facebook. 'Wat je ziet, is niet altijd wat het lijkt', schreef hij. 'Ze hangen om en om, de gecensureerde en de ongecensureerde, zodat je meteen ziet dat je gedachten ondeugender zijn dan je denkt.'

Dat je gedachten iets anders kunnen zijn dan je denkt, was voor ons nieuw. Dat we soms perverse gedachten hebben niet. Dat 538 graag de sekskaart speelt, wisten we ook wel. Maar het inzetten van het grootste falluscliché is een onverwacht dieptepunt. En dan hebben we 't nog niet eens over die kutmuziek.
Haro Kraak

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.