Actie / Thriller / Misdaad

Tomorrow Never Dies

Hier en daar een nieuw Bond-speeltje

Peter van Bueren

Sinds het einde van de Koude Oorlog kost het de producenten van James Bond moeite om de juiste schurk te vinden. De grote bedreiger van de wereldvrede woont niet meer in Oost-Europa en om nu al naar een fundamentalistische despoot te verwijzen is waarschijnlijk politiek te link.

Scenarioschrijver Bruce Feirstein heeft voor de achttiende James Bond-aflevering het personage Elliot Carver bedacht, een mediatycoon die vanuit zijn hoofdkwartier in Hamburg de krant Tomorrow (oplage honderd miljoen) leidt en via zijn satellietsystemen in staat is alle tv-toestellen op aarde te bereiken.


Om oplage en kijkcijfers op peil te houden, wil Carver het wereldnieuws nog wel eens sturen.Carver zorgt ervoor dat de Chinese autoriteiten denken dat een Engels marinefregat doordringt in Chinese wateren. De luchtmacht van China brengt het schip tot zinken, de Britse militaire staf wil vergeldingsmaatregelen, een groot politiek conflict dreigt te ontbranden. En Tomorrow heeft de primeur.


Een bijdetijdse tegenstander voor agent 007, die eerst nog even een klusje moet klaren bij een internationale wapenhandel in Afghanistan, waarbij onder meer een atoomklok en een Russische kernkop in verkeerde handen dreigen te verdwijnen.


Dit eerste probleem wordt in Tomorrow Never Dies nog voor de begintitels opgelost en lijkt sterk op de plot van de namaak-Bondfilm die Spielbergs studio DreamWorks onlangs presenteerde, The Peacemaker. Filmproducenten zien kennelijk wel wat in de internationale wapenhandel en het gevaar van atoomwapens waarover in de uiteengevallen Sovjet-Unie niet voldoende controle bestaat.


Maar de inleiding is alleen bedoeld als spectaculaire opening, voordat Agent 007 echt aan de slag gaat. Wanneer de contouren van het hoofdverhaal zijn uitgetekend, loopt alles weer gewoon op rolletjes, volgens de beproefde formule. James heeft niet alleen zijn handen vol aan de schurk die slechts na verbitterde strijd bedwongen wordt, maar treft weer 'de nodige' dames, in dit geval de vrouw van schurk Elliot (Teri Hatcher, meer bekend als Lois Lane van Superman) en de Chinese geheimagente Wai Lin (Michelle Yeoh, ooit Miss Maleisië, later actrice bij onder meer Jackie Chan).


En Daphne Deckers, ons eigen Hollandse welvaren, na Famke Jansen toch de tweede Nederlandse Bond Girl? Ja, heel even is daar ook Daphne Deckers. Als pr-meisje op een groot feest in Hamburg, waar zij Bond voorstelt aan tegenstander Carver. Maar nauwelijks heeft zij haar zinnetje gezegd of het licht valt uit en wordt zij ontslagen.


In elk geval is haar aandeel groter dan dat van de Nederlandse sponsor Heineken, waarvan tijdens een achtervolgingsscène in een flits een vrachtwagen is te zien, waarna er een paar tonnetjes gerstennat omver worden gekegeld. Nee, dan komt BMW beter aan zijn trekken met een motor (de NBMW R 1200 C) en een stuntauto, een BMW 750.


Hier en daar een nieuw speeltje, verder vooral alles bij het oude laten; dat is de succesformule van James Bond, die, alweer 33 jaar na de dood van schepper Ian Fleming, nog steeds werkt. De achttiende aflevering is er een van modale kwaliteit. Niet slecht, maar toch niet een van de toppers. Er hadden wel wat meer grappen in gemogen, vooral het aantal spitse opmerkingen is aan de magere kant.


Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden