Toetsen

ZELF heb ik nog een telefoon met een draaischijf, waarvan ik vermoed dat ze snel in bezienswaardigheid zal toenemen. Buurkinderen die het weten bellen nu al vaak aan, of hun vriendjes ook even mogen komen kijken....

'Mam, ik heb gedraaid', hoor ik ze opgewonden roepen zodra het gelukt is, en soms hebben ze nog vijf minuten nodig om het mens - dat meestal ook van pas 1960 of nog later is - omstandig uit te leggen wat ze hebben meegemaakt.

Als ik zo hun geestdriftige reacties peil, zou het me niet verbazen als PTT Telecom zich over vijftien of twintig jaar gedwongen ziet de schijven met vingergaatjes weer in productie te nemen, al was het maar voor de iets rijkere abonnee met een romantisch levensgevoel, die ook de replica van een Hindelooper klok met gewichten aan zijn muur heeft tikken.

Intussen blijf ik verstoken van de nieuwe, gratis, service die voice-mail wordt genoemd, en waarbij ik maar een code hoef in te toetsen of ik hoor, terug van bioscoop of vakantie, alsnog de boodschap van iedereen die me de afgelopen uren of weken wilde spreken, en wiens praatjes in een centrale computer voor mij zijn bewaard.

Maar je kunt niet toetsen met een draaischijf.

Missen zal ik het vast niet.

Jaren geleden, toen de KPN nog niet bestond, en ook nog geen beursnotering had, dus evenmin scherp hoefde te concurreren, heb ik een antwoordapparaat van ze gekocht.

Een bezoeking.

Elke avond als ik thuis kwam was ik een uur bezig om al dat achtergelaten geleuter af te luisteren, en van de honderd telefoneerders die op het bandje stonden wilde ik er gemiddeld negenennegentig voor geen goud terugbellen. Na een maand heb ik het ding weggedaan. Soms denk ik: als ze toch zo veel kunnen (en gratis aanbieden), waarom hebben ze dan nog geen bite uitgevonden die ongewenste bellers digitaal wegselecteert.

De kans lijkt me overigens niet uitgesloten, dat veel van die nieuwigheden op den duur toch niet beklijven. Uit de tijd dat er nog futurologen waren - zeg maar: vóór de Club van Rome - herinner ik me wat ze niet allemaal in petto hadden: een metselrobot bijvoorbeeld, of een keukencomputer die alles kon bereiden, koken, braden èn opdienen, of een grasmaaimachine die automatisch uit de schuur kwam en aan het werk ging zodra het gras een bepaalde hoogte had bereikt.

Van meer dan driekwart van die dingen is nooit iets terecht gekomen - niet omdat het niet kon, want alles kon, en kan nog, maar omdat er uiteindelijk geen vraag naar bleek te zijn. Geen probleem om Sport 7 te verzinnen of zelfs te maken, maar als niemand het wil zien, houdt alles op. Vraag het maar aan die tank van Timmer.

Het aanbod blijft natuurlijk.

Ik las dat Vreeman een nieuw beginselprogramma voor de Partij van de Arbeid wil. Eerst keek ik er vreemd van op, omdat ik dacht dat dat op 26 augustus 1894 al was geschreven door Troelstra, Vliegen, Schaper en de overige Negen Apostelen. Hoe vaak per eeuw vervangen u en ik onze principes?

Maar vlak onder het desbetreffende bericht stond het verslag van het Exota-proces, en ik begreep: in 1971 mocht Marcel van Dam bedrieglijkerwijs nog een limonadeflesje laten exploderen en daarmee een fabriek failliet laten gaan. En daar is men nu in sociaal-democratische kring van teruggekomen, dus de beginselen moeten worden aangepast.

Misschien kunnen ze iets nieuws intoetsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden