Column

Toen ik naar buiten kwam, was de leegte terug

Ergens vrolijker en voller uitkomen dan je erin ging, is de kern van goed museumbeleid, en van meer.

Koning Willem-Alexander en Joop van Caldenborgh tijdens een rondleiding in Museum VoorlindenBeeld anp

Ook in een nazomers vakantieweekje kun je de lome leegte maar beter vullen. Niets zo dodelijk als het verstikkende vacuüm. En dus toog ik vorige week op doktersadvies van de media naar twee musea, voor de broodnodige culturele supplementenvoeding. Je moet er tenslotte een hele winter mee door kunnen.

Dit mag ook weleens in de krant: het is wáár wat ze schreven over het gloednieuwe Museum Voorlinden in Wassenaar. Die maximale vijf sterren zijn nog minnetjes bedeeld voor dit prachtige pand waarin alles klopt. De ligging, het landgoed, het ontwerp, maar vooral de geboden kunst: een groot feest in een modern paleis, een hedendaags Kröller-Müller.

Je telt 15 euro p.p. neer voor je entree (een vermogen in tijden waarin alles zo goed als gratis is), maar dan krijg je ook wat. En de arme multimiljonair Joop van Caldenborgh moet ook wat verdienen.

Toen ik het paleis betrad, stond koning Caldenborgh zelf bij de ingang. Zijn adjudant Wim Pijbes verzorgde een privérondleiding voor de voltallige redactie van Buitenhof.

In Wassenaar voel je je als vorst onthaald. Toegankelijkheid voorop: een helder gidsje licht de kunstwerken toe en weet de holle frase te vermijden.

Onder het wateroppervlak lopen in het 'zwembad' van Leandro Erlich, dwalen door het vier meter hoge stalen doolhof Open Ended van Richard Serra, gniffelen bij het reusachtige Couple under an Umbrella van Ron Mueck: ja, het is óók een beetje een cultureel pretpark, een - pardon - 'beleving'. Helemaal niets op tegen. Ergens vrolijker of energieker uitkomen dan je erin ging, dat is de essentie van goed museumbeleid, en van nog veel meer.

Het contrast kon niet groter zijn met het ook al net geopende museum Strips! in de Rotterdamse Wijnhaven, onlangs nog 'Cultuurtip' in deze krant. 12,50 p.p. betaal je er, maar dan heb je ook wat: bijna niks. Ja, een stoffig kantoorpand met systeemplafonds, tl-verlichting en rode vloerbedekking. In vreugdeloze vitrines liggen de eerste Pep en Eppo, alle varianten van Sjors en Sjimmie, maar ook Kappie, Paulus de Boskabouter en Douwe Dabbert. Elk verband ontbreekt, evenals toelichting. Het is een zooitje.

Hoofdmoot vormt het werk van multitalent Martin Lodewijk, geestelijk vader van Agent 327. Aardig, maar opgediend met kraak noch smaak.

Oprichter Marc Kleijnen loopt er zelf rond, om bezoekers te vertellen dat Strips! te vroeg opende. Tekstborden ontbreken nog, er volgen nog filmzaaltjes en een dukatenbad van Dagobert Duck. Nee, natuurlijk moesten we desondanks de volle mep betalen: Strips! startte met crowdfunding, voor subsidie moet het museum een half jaar open zijn, legde Kreijnen zijn gasten uit zonder een centje schuldgevoel. Toen ik naar buiten kwam, was de leegte terug.

Gerrit Zalm was 'niet te beroerd om naar de begroting te kijken', meldde de Volkskrant wervend. Benieuwd wat zijn reactie was. Vermoedelijk dat hij nog wel een multimiljonair in Wassenaar kent waar ze nodig eens even mee moesten gaan praten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden