Toch weer gezwicht voor de BBC: John Cleese is terug in sitcomland

En wel als bejaarde hoofdrolspeler van de nieuwe televisiekomedie Hold the Sunset

Hij is sarcastisch, loopt met een wandelstok en bestaat, naar eigen zeggen, voor een kwart uit platinum. Het is Phil, de bejaarde hoofdrolspeler van de nieuwe BBC-sitcom Hold the Sunset.

John Cleese in 2017. Foto AFP

Belangrijker: het is John Cleese die voor het eerst in 39 jaar weer speelt in een televisiekomedie. Indertijd was hij de chagrijnige, klantonvriendelijke hotelier Basil in Fawlty Towers, een twaalfdelige serie die zo leuk was dat deze amper te overtreffen is. Hold the Sunset is daarvan het jongste bewijs.

'Geen kans dat ik weer op het scherm kom, zeker niet dat van de BBC', zei de 78-jarige acteur een kleine drie jaar geleden. Lang heeft dit voornemen niet geduurd. In Hold the Sunset speelt Cleese, die na enkele rampzalige scheidingen in financieel ongemak was gekomen, een weduwnaar die graag op de thee, met koekjes, komt bij weduwe Edith. Hij wil met haar trouwen, en hun twee-onder-een-kapwoning in de slaperige Theems-vallei verruilen voor een oude dag aan de Middellandse Zee.

Net als Edith, gespeeld door Alison Steadman, 'Ja' op dit voorstel zegt en Phil de champagne open wil trekken, drukt een ramp op de deurbel: Ediths bijna vijftig jaar oude zoon Roger heeft zijn baan opgezegd, gezin verlaten en wil weer in het ouderlijke huis gaan wonen, tot ongenoegen van vooral Phil.

Teleurstellend

Het is een genoegen om Cleese in de openingsscène te zien aan komen wankelen en een onnodige discussie aan te zien gaan met een professor die zijn hond tegen een boom laat plassen. 'En u beschouwt zichzelf als een boomliefhebber?', zijn de eerste woorden van de grote acteur, de ambtenaar van de Silly Walks, de gepijnigde klant in kaas- en dierenwinkels. Maar nergens komt de eerste episode tot leven, nergens worden de lachspieren aangesproken. Hooguit Phils aandoenlijkheid is komisch.

De terugkeer van John Cleese naar sitcomland dreigt net zo teleurstellend af te gaan lopen als de vlucht van het moederskindje Roger naar diens onschuldige kinderjaren.