reportage

Toch nog een Nederlands tintje in Cannes – dankzij Tom Hanks met een raar accent

De belangrijkste Nederlandse aanwezigheid op het filmfestival van Cannes schuilt in Tom Hanks’ Dries van Kuijk, alias Colonel Parker, in de nieuwe Elvis-biopic. Maar wat is er aan de hand met de onderkin en het accent van de in Breda geboren manager van the King?

Bor Beekman
Elvis-acteurs Austin Butler, Olivia DeJonge en Tom Hanks tijdens een fotomoment in Cannes.  Beeld Getty Images
Elvis-acteurs Austin Butler, Olivia DeJonge en Tom Hanks tijdens een fotomoment in Cannes.Beeld Getty Images

Tom Hanks (65) voelt zich geroepen om Dries van Kuijk te verdedigen, tijdens de persconferentie van Elvis, in het festivalpaleis in Cannes. ‘Was hij een ordinaire oplichter die het niet zo nauw nam met de regels van het spel?’, oppert de Amerikaanse acteur over de door hem vertolkte Nederlandse manager van Elvis Presley, alias Colonel Parker. ‘Als het erop aan kwam wel, ja. Maar hij was óók een verrukkelijke man, die plezier had in alles wat hij ondernam. En een beetje een dief.’

Niet de iconische zanger maar zijn manager treedt op als verteller in de ruim tweeënhalf uur lange operateske biografische speelfilm van de Australische regisseur en film-maximalist Baz Luhrmann (onder andere Moulin Rouge). En daarmee vormt de Breda geboren Van Kuijk met gemak het grootste Nederlandse aandeel op deze 75ste editie van het filmfestival van Cannes. De manager was al berucht, vanwege de wijze waarop hij Elvis exploiteerde. Maar kort na de wereldpremière ligt vooral het uiterlijk van Colonel Parker – in de film – onder vuur. Zijn onderste gezichtshelft oogt verlamd; Hanks kreeg voor de rol een neus- en onderkinprothese aangemeten.

Ook het onvaste accent van de acteur wekt bevreemding: Parkers uitspraak van het Engels doet gedurende de film diverse Europese regio’s aan, maar blijft weg uit ons land. De immer charmante Hanks ontwijkt de vraag van de pers naar de herkomst van zijn wankele accent soepeltjes: hij ‘leerde’ vooraf veel over de Nederlander. ‘Ik denk dat niemand de ware achtergrond van de Colonel kende. Er gingen wat roddels en melodramatische verhalen over hem rond, over hoe en waarom hij Holland had verlaten.’ Zo werd er geopperd dat Van Kuijk zijn geboorteland was ontvlucht omdat hij een moord had gepleegd, iets waarvoor echter geen bewijs bestaat.

Hanks speelt Van Kuijk niet als een ‘bad guy’, stelt de acteur. ‘Hij greep gewoon zijn kans. Parker wist meteen toen hij het effect zag dat Elvis op zijn publiek had dat die jongen een verboden vrucht was. En dat je daarmee een kapitaal kon verdienen.’

Alles tolt en wentelt

De Elvis-film treedt in de voetsporen van de uiterst succesvolle muziekfilms over de levens van Queen-zanger Freddie Mercury en Elton John, Bohemian Rhapsody (2018) en Rocketman (2019). Films die een veel breder publiek wisten te bereiken dan enkel de fans van de muziek. Ook van Elvis wordt veel verwacht, al zijn de eerste recensies niet louter positief. Meer is altijd meer bij Luhrmann, maar de cineast voert zijn hang naar het exuberante hier nóg verder door: alles tolt, wentelt en spint in het duizelingwekkende en gaandeweg ook wat vermoeiende Elvis, een film die aandoet als een oneindige videoclip.

Tom Hanks (Colonel Parker, midden), Austin Butler (Elvis, tweede van rechts) en regisseur Baz Luhrmann (uiterst rechts) bij de première van Elvis in Cannes. Beeld Petros Giannakouris / AP
Tom Hanks (Colonel Parker, midden), Austin Butler (Elvis, tweede van rechts) en regisseur Baz Luhrmann (uiterst rechts) bij de première van Elvis in Cannes.Beeld Petros Giannakouris / AP

De biografische informatie blijft wat dun, de film neemt nooit even rust voor een volwaardige dramatische scène. Maar Luhrmann weet Elvis’ muzikaliteit wel origineel te verbeelden: de zanger als jochie met zijn zwarte vriendjes, stiekem luisterend naar de zwarte muziek die uit een bordeelbar én een gospeltent schalt, om in de film (of in Elvis’ hoofd) een symfonisch duel aan te gaan. En hoofdrolspeler Austin Butler (30) beschikt over alle Elvis-basiskwaliteiten: precies de goede kop, zang en heupen.

In Cannes vertelt regisseur Luhrmann zich geen zorgen te maken over de kritiek. ‘Geen recensie maakt meer indruk op ons dan de recensie van degene die met Elvis getrouwd was.’ Mijn echtgenoot was hier vandaag, sprak weduwe Priscilla Presley tot de filmmaker, nadat ze de film had gezien en er haar zegen aan had gegeven. Elvis, vanaf 23 juni te zien in de Nederlandse bioscoop, wordt in Cannes buiten de competitie vertoont en maakt geen kans op de Gouden Palm.

Vlaamse kanshebber: Close

Tegelijk met Luhrmanns Elvis-bombast ging ook de meest intieme film van deze festivaleditie in première: Close van de Vlaming Lukas Dhont (31), een afgewogen en aangrijpend drama over de plots gestokte vriendschap tussen twee puberjongens. Dé kanshebber voor de Palm, constateert een lyrisch deel van de buitenlandse pers, inclusief de Franse. Het zou voor het eerst zijn dat een Vlaamse film die hoge prijs wordt toegekend; de Walen wonnen wel al vaker. Dhont, die in Cannes al eens de prijs voor het beste debuut won met Girl (2018), staat de pers te woord op een hoteldakterras. Hij heeft de mensen om hem heen opdracht gegeven alle recensies, tweets en speculaties over de zaterdagavond door de jury uit te reiken prijzen bij hem weg te houden. ‘Het neemt alles zo over, die speculaties. Bij Girl heb ik de hele première naar de grond gekeken: het was een prachtig moment, maar ik kon er niet vol van genieten. Ik heb mezelf beloofd: dat doe ik nu anders.’

De jonge Belgische hoofdrolspelertjes uit Close, die nooit eerder in een film hadden gespeeld, vermaken zich ondertussen prima in Cannes: ze gingen al op de foto met collega Tom Hanks. Dhont: ‘Dat had ik ook best gewild.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden