Blad

Tijdschrift ‘De Republikein’ is op zijn best als boosheid over de Oranjes doorsijpelt

Wat is lezenswaardig deze week? De Republikein wil ‘de discussie stimuleren over wat democratisch burgerschap werkelijk inhoudt’.

null Beeld

Met de slogan ‘contra het kroonvirus’ ging de Partij voor de Republiek twee weken geleden de verkiezingen in. De stemmen moesten worden vergaard in twee kiesdistricten, Amsterdam en Friesland. In het tijdschrift De Republikein rekende hoofdredacteur René Zwaap uit dat de partij 70 duizend stemmen moest krijgen voor een zetel.

Het werden er 255. Zwaap, vierde op de lijst, kreeg er 18.

Waarom dat jammer is, legt lijsttrekker Bruno Braakhuis (ex-GroenLinks, 144 stemmen) helder uit in De Republikein. De grondwet maakt voor niemand een uitzondering, behalve voor één familie.

‘De hoeveelheid trusts van de Oranjes om aan fiscale wetgeving te ontsnappen, het verkopen van cultureel erfgoed, de vakantie in coronatijd: aan bewijzen van deze losgezongenheid geen gebrek.’ Geen speld tussen te krijgen, maar de prioriteiten van de kiezers lagen kennelijk elders.

In een column rekent ook Floris Müller, de voorzitter van het Republikeins Genootschap, zich rijk. ‘Het volk is ontevreden en aangedaan door het onverantwoordelijke gedrag van de koning en wellicht door het weinig transparante karakter van het instituut dat hij vertegenwoordigt.’ Zijn voorbehoud: ‘Maar die afkeuring kán zomaar van korte duur zijn.’

De Republikein verschijnt vier keer per jaar, het hier besproken nummer is het eerste van 2021. Het blad werd opgericht in 2005, ‘uit onvrede met het erfelijk koningschap en om de discussie te stimuleren over wat democratisch burgerschap werkelijk inhoudt’.

Bekende medewerkers zijn tekenaar Joep Bertrams, politicus/activist Roel van Duijn en – verrassend – Henk Westbroek. Onderaan zijn vaste column wordt hij geïntroduceerd als onder meer zanger, liedjesschrijver en ex-politicus, en ‘bovenal een uitgesproken republikein’.

Op zijn best is De Republikein als verontwaardiging over het gedrag van het koninklijk huis in de stukken doorspijpelt. Dat is onder meer het geval in een artikel van Lou Heynens. Hij maakte een inventarisatie van de naziprinsen en -prinsessen ‘die kind aan huis waren bij het Nederlandse hof’. Samenvattend: ‘Een schokkend hoog aantal bloedverwanten van het Nederlandse koningshuis behoorde tot de fanatiekste geledingen van Hitlers NSDAP.’

In een artikel van Paul Damen over de ‘politiek van Oranje’ in de loop der eeuwen staat de krachtigste zin. Verwijzend naar de mogelijke beïnvloeding vanuit het kabinet van de koningin in de zaak tegen de Argentijnse piloot Julio Poch, schrijft Damen nogal cynisch: ‘Men kan als Oranje raadpensionarissen laten onthoofden, coups plegen, de regering schofferen en zelfverrijking tot praktijk maken, mensen zonder nadrukkelijke toestemming van de Familie uit helikopters gooien is natuurlijk uit den boze.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden