Beschouwing World Cinema Amsterdam

Tijdens World Cinema Amsterdam reis je van Cuba naar India, tot Zuid-Korea

De beste vakantie vier je deze maand in eigen land. Donderdag begint World Cinema Amsterdam. Daar dompel je je onder in nieuwe werelden vanuit een comfortabele bioscoopstoel.

5fingers Foto Filmstill

Dan maar naar de film. Nu de discussie over het massatoerisme zo hoog oploopt, is er een eenvoudige uitweg: World Cinema Amsterdam. Zo kun je toch zien hoe de andere helft leeft, zonder in een vliegtuig naar verre oorden te hoeven stappen. Ook de negende editie concentreert zich weer op jonge cineasten uit Latijns-Amerika, Azië en Afrika. En als bonus extra aandacht voor de Caraïben, en met name voor Cuba.

Of, nou ja. Je hoeft het festival in  2010 ontsproten aan het Amsterdamse filmhuis Rialto − niet per se als vlucht van het toerisme te zien. Veel van de 39 titels, waarvan negen in competitie, zullen later dit jaar ook in de bioscoop te zien zijn. Zo bezien is World Cinema Amsterdam een soort ‘voorvertoningsfestival’, een opwarmertje voor het komende cultureel seizoen. Ander aardigheidje: omdat de meeste filmmakers in kwestie nog aan het begin van hun loopbaan staan, willen ze best naar Amsterdam komen voor een vragenuurtje met het publiek; altijd leuk. De eerste filmmaker die niet gepassioneerd over zijn werk wil spreken moet nog gevonden worden.

Enfin, wat treffen we zoal voor films aan in de competitie, waarvan er eentje beloond zal worden met 5.000 euro? De opening is op 16 augustus voor het Indiase drama Sir − direct al lekker ver weg. Cineast Rohena Gera (45) zal bij de voorstelling aanwezig zijn om haar film toe te lichten, die in India nogal wat stof deed opwaaien. Thema van het schandaalstuk: de verboden liefde tussen de dienstmeid Ratna (Tillotama Shome) en de jongeman Ashwin (Vivek Gomber), telg uit een welgestelde familie. Een verhouding die binnen het rigide kastensysteem nog altijd een taboe is. Sir won in Cannes een toelage voor wereldwijde distributie, en is vanaf 20 september in de bioscoop te zien. Het camerawerk is van Dominique Colin, die we nog kennen van de dromerige komedie Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain (2001).

De vertoningen van World Cinema Amsterdam vinden plaats in De Balie, de open lucht en in het ‘moederschip’ Rialto. Het buurttheater aan de Ceintuurbaan bestaat al sinds 1921, toen nog met vooral kindervoorstellingen. In 1982 werd Rialto een filmhuis. Analoog aan de wereldmuziek biedt Rialto een podium voor niet-westerse films. Een festival voor wereldcinema kon niet uitblijven. De eerste editie in 2010 trok zesduizend bezoekers, inmiddels is dat ruimschoots verdubbeld.

SIR Foto Filmstill

De eerste Zuid-Afrikaanse western Five Fingers for Marseilles zit ook in competitie, net als de Venezolaanse thriller La Soledad. Beide vol commentaar op de lokale politieke toestanden: erg actueel. Dat geldt ook voor het Chinese moeder-dochterdrama Girls Always Happy en het Tunesische drama Weldi, waarin een 19-jarige zoon op jihad in Syrië gaat. Paraguay en Uruguay zenden Las herederas in, een film over een vrouw van middelbare leeftijd die opnieuw moet beginnen. Het Braziliaanse antwoord op de #MeToo-revolutie is Liquid Truth.

Van de Iraanse regisseur Jafar Panahi (58)  die eerder onder meer Taxi Teheran (2015) draaide, goed voor een Gouden Beer in Berlijn  komt een nieuw semi-documentaire drama: 3 Faces, goed voor de prijs voor het beste scenario in Cannes. Drie actrices uit verschillende generaties worden in deze film met elkaar verbonden. Het is sowieso opmerkelijk dat Jafar Panahi met nieuw werk komt, want in 2010 werd hij in Iran nog veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf en een filmverbod van twintig jaar. De straf werd later omgezet in een gedeeltelijk huisarrest. Panahi schijnt zich inmiddels weer wat vrijer te mogen bewegen, maar het land mag hij nog niet uit om al die internationale prijzen op te halen. Daarnaast mogen binnen Iran zijn films op last van de ayatollahs zelden worden vertoond. Niettemin werkt de regisseur stug door. Dit is al zijn vierde productie na de gerechtelijke uitspraak. 3Faces is vanaf 30 augustus in de Nederlandse filmhuizen te vinden.

3 faces Foto Filmstill

Ook in competitie is de Zuid-Koreaanse thriller Burning, die vanaf 11 oktober de zalen ingaat. Als lieveling van de internationale filmkritiek won de film van regisseur Lee Chang-Dong (64) in Cannes de prijs van de internationale pers. Het verhaal draait om de ingewikkelde driehoeksverhouding die Shin Hae-Mi(Jong-seo Jeon) erop nahoudt met een oude schoolvriend en een snelle Koreaanse zakenman. Als zij op zeker moment spoorloos verdwijnt, kan het thrillergedeelte een aanvang nemen.

Burning Foto Filmstill

‘Imponerend moordmysterie’, berichtte Volkskrant-redacteur Bor Beekman eerder al over de film vanuit Cannes. Het zou zomaar kunnen dat Burning op World Cinema Amsterdam de publieksprijs, ook goed voor 5.000 euro, mee naar huis neemt.

Als toerist in eigen land vliegen we toch al in aardig wat windstreken uit. Tel daarbij op dat je ook nog zeventien onafhankelijke Cubaanse producties, openluchtvertoningen, en uiteraard de nodige talkshows en (muziek)feestjes kunt bezoeken. Hoewel op het IFFR ook tal van films uit alle hoeken van de wereld worden vertoond, verleent de goede timing net na het wereldberoemde filmfeest in Cannes World Cinema Amsterdam haar bestaansrecht. Daar zijn toch nog altijd de belangrijkste premières in het genre. Een deel van die films komt nu vooruitgesneld naar Nederland, films waar we normaal gesproken vele malen langer op zouden moeten wachten.

Filmfestival World Cinema Amsterdam, 16 t/m 25/8.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.