Reportage Amsterdam Dance Event

Tijdens ADE is het symposium het avontuurlijkste onderdeel

Armin van Buuren en het Metropole Orkest tijdens Tomorrowland Our Story, vrijdagavond in de Ziggo Dome. Beeld Tomorrowland

De optredens en subfestivals van het grootscheepse evenement zijn wat voorspelbaar geworden.

Is het nu een enorm festival? Een netwerkvoorziening voor de muziekindustrie? Of een podium voor opkomende artiesten en beginnende festival- of cluborganisatoren? Het Amsterdam Dance Event (ADE) is de laatste jaren zó groot en veelkoppig geworden dat er weleens verwarring ontstaat over de ware aard van het evenement. 

Ja, er wordt gefeest tot diep in de zondagnacht en in de poppodia en op festivalterreinen vieren tientallen cultuurorganisaties hun eigen gala, al dan niet onder de vleugels van het ADE. Maar dat ADE zelf is toch in de eerste plaats een levendig, vierdaags congres waar artiesten en danceprofessionals uit de hele wereld op af komen om te praten over het vak en de kunst.

Op de levende muziek bij het ADE, van draaisessies en concerten in Paradiso en het Concertgebouw tot clubs als Radion en Marktkantine, valt best wat aan te merken. Een flink deel van de namen hoog op het affiche is ADE-veteraan: steeds keren dezelfde grootheden terug, van oude technohelden als Carl Craig en Jeff Mills tot reuzen van de populaire EDM, electronic dance music, van David Guetta tot Afrojack en natuurlijk Martin Garrix.

Dat is ook begrijpelijk, want al deze dancesterren willen rond het ADE in Amsterdam zijn, vaak ook als spreker op het congres. Dan pak je die draaibeurt of liveshow er natuurlijk bij. Maar het programma krijgt hierdoor wat voorspelbaars. Dat het ADE nóg meer verbreding zoekt, is dan ook logisch. Maar je kunt je afvragen of concerten dit jaar van neoklassieke pianisten of de Nijmeegse rockband De Staat het dance-evenement nu sterker of juist wankeler maken.

De show van Tchami & Malaa vrijdag in Paradiso. Beeld Knelis

Het enorme symposium in De Balie, De Brakke Grond, theater DeLaMar en De Melkweg lijkt ieder jaar juist avontuurlijker, en daardoor ook gewichtiger te worden. De discussies, demonstraties van instrumenten, lezingen en openbare interviews zijn goed doordacht, enorm gevarieerd en daardoor onderhoudend en leerzaam. De feestganger die zich ’s nacht aan het NDSM-terrein meldt voor een festival als DGTL of Into the Woods merkt er in eerste instantie misschien weinig van, maar op den duur sijpelen de vernieuwingen of trendbreuken die op het ADE-congres worden bekokstoofd onherroepelijk door naar het internationale club- en festivalleven.

Een voorbeeld: bij een aantal fora over duurzaamheid in de dance-industrie kwam steeds een dilemma ter sprake. Hoe zit het met de vliegschaamte? Een dj vliegt soms honderden uren per jaar om zijn optredens over de hele wereld te kunnen doen, en vrijwel ieder dancefestival haalt met al die tientallen dj’s feitelijk ook een ongelooflijk brandstofverbruik naar het festivalterrein. 

De oplossing is dit ADE nog niet aangedragen maar er is in ieder geval een begin gemaakt met een plan van aanpak. Misschien dat festivals binnenkort net als groentewinkels meer ‘lokale producten’ - en dus dj’s uit de buurt - gaan contracteren om die gigantische voetafdruk te verminderen. De discussie wordt vast voortgezet. Het ADE intussen versterkt met dit soort moeilijke maar noodzakelijke debatten het eigen bestaansrecht.

Caterina Barbieri in Muziekgebouw aan het IJ. Beeld K2 - RENE PASSET

Danceklassiekers

Al een aantal jaren een trend, maar dit jaar feestelijker dan ooit: de orkestraal versterkte dance. In de Ziggo Dome trad twee avonden achtereen het Metropole Orkest aan, inclusief koor, om toegankelijke dance van Afrojack, Steve Aoki, Tiësto en Armin van Buren van het podium te blazen (en strijken). Het Belgische festival Tomorrowland vierde het vijftienjarig bestaan in Amsterdam, met een royaal versierd feest in de megaconcerthal. Bij de eerste show op donderdag vielen wat technische haperingen te betreuren, maar toch werd Tomorrowland: Our Story in de Ziggo Dome memorabel. De uitvoering van Tiësto’s tranceklassieker Adagio for Strings, nu dan eens met een waarachtig orkest in de rug, was in ieder geval onvergetelijk.

Indrukwekkend maar van een totaal andere orde was een optreden van de Italiaanse producer Caterina Barbieri in het Muziekgebouw op woensdag. Met een zeer basale synthesizer en een sequencer, die geluiden in een loop zet en laat stapelen, bouwde Barbieri een kathedraal van geluid op die richting de finale steeds meer grandeur kreeg. Deden muziekstukken als Close Approach to Your Orbit aanvankelijk nog denken aan de minimal music van Steve Reich en Terry Riley, bij de compositie Pinnacles of You barstte Barbieri los in meeslepend symfonisch geweld. Een naam om te onthouden.

Populairste dj

Het Belgische dj-duo Dimitri Vegas & Like Mike is op het ADE uitgeroepen tot populairste dj’s van de wereld. Ze hebben daarmee de Nederlander Martin Garrix van de eerste plaats verdreven – hij staat nu op de tweede plek. Garrix stond de afgelopen drie jaar bovenaan in de Top 100 van het Britse tijdschrift DJ Mag. Dimitri Vegas en Like Mike zijn de artiestennamen van Dimitri en Michael Thivaios. Ze zijn van Griekse afkomst en groeiden op in Willebroek in België. 

Landen in opkomst

Er zijn bij elke editie van het ADE wel een paar landen in opkomst toe te juichen. Dit jaar werd op de eerste conferentiedag China als dance-land naar voren geschoven, de dag erna Frankrijk. En eerlijk is eerlijk: bij de show van het Franse duo Tchami & Malaa in Paradiso leek de toekomst van de betere EDM (en ‘future house’) inderdaad in Franse handen te liggen.

Intussen bloeit de dance ook in een ander werelddeel. Producers uit Nigeria, Ghana en Zuid-Afrika veroveren de wereld en duiken op als liedschrijver of beatmaker bij grote westerse artiesten als Beyoncé en Drake.

De Afrikaanse artiesten in opkomst hebben het tegelijkertijd moeilijk, bleek bij een debat in De Melkweg, georganiseerd door ADE Beats. De Ghanees Nana Kwame vertelde dat streamingplatforms als Spotify en Apple Music in veel Afrikaanse landen nauwelijks bekend zijn, en dat beginnende producers hun muziek dus maar op YouTube zetten of zelfs verspreiden via whatsappgroepen. En daarmee verdienen jonge makers niets. Kwame riep Afrikaanse danceproducers op zich massaal in te schrijven bij Spotify, om ook die markt te veroveren en dus in de toekomst ook wat aan de eigen muziek te kunnen verdienen.

Allard Krijger op ADE met voor zich de theremin. Beeld Laura Jacobs

Honderd jaar dance

Het ADE vierde dit jaar behalve zichzelf ook het eeuwfeest van de elektronische muziek. In 1919 vond de Rus Léon Theremin het naar hem vernoemde instrument de theremin uit: het allereerste elektronische muziekapparaat. En dus organiseerde ADE een lezing over dat instrument door de Nederlandse kenner én bespeler Allard Krijger. Er kwam bijzonder weinig publiek naar de filmzaal waar Krijger zijn demonstratie verzorgde. Een gemiste kans. Want de vrolijke uitleg van Krijger over de ontstaansgeschiedenis van het bizarre en zo goed als onbespeelbare instrument was een van de hoogtepunten van vier dagen dancedebat, en daar was dus maar een vijftal bezoekers getuige van. 

Het contrast met de bonkende dance in de Amsterdamse binnenstad met een volmaakt verstilde en bijna tranentrekkende vertolking van Schuberts Ave Maria door Krijger, op zijn eigen theremin, kon haast niet groter zijn en deed de gedachten werkelijk uitgaan naar een eeuw veelbewogen dancegeschiedenis.

Dansende menigte is voor zakkenrollers met pepperspray als een warenhuis met uitverkoop
De beats van dj Martin Garrix dreunen vrijdagnacht door evenementenhal RAI in Amsterdam als Reda en zijn vrienden een nevel boven de dansvloer ontwaren. Niet bepaald uniek tijdens een dancefeest, maar deze keer is het anders. Mensen beginnen te rennen, hoesten en houden hun T-shirts voor hun mond. En hoewel de wolk de vriendengroep nog niet heeft bereikt, merkt Reda het ook: hij kan nauwelijks meer ademhalen.

Zero tolerance? ‘Amsterdam Dance Event is het drugswalhalla van Europa’
Het Amsterdam Dance Event (ADE) voert officieel een zerotolerancebeleid, maar tijdens een bootfeest op ’t IJ is daar weinig van te merken. Toeristen komen van heinde en verre om het muziekfestival in een roes af te struinen. ‘Het wordt zowel op het toilet als in het publiek open en bloot gebruikt.’

Op het Amsterdam Dance Event elleboogt China zich als dance-natie nadrukkelijk naar de voorgrond
In rap tempo raken Chinezen in de ban van dance, blijkt bij de opening van het Amsterdam Dance Event. Daarmee opent zich een heerlijk nieuw speelveld voor Nederlandse dj’s als Armin van Buuren, die er graag optreedt. Al is er wel wat voor nodig om de Chinezen echt in beweging te krijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden