nieuwselpee Thelonious Monk

Thelonious Monk op een middelbare school in 1968. Dat valt nu toch nog te beluisteren

Een eerdere release van het album ging niet door wegens ruzie over de rechten. Danny Scher was de 16-jarige scholier die Monk destijds naar zijn school haalde. 

Het album Palo Alto van Thelonious Monk.

Platenmaatschappij Universal had alles zo mooi voorbereid. Op 31 juli zou op het door hen beheerde, zeer vermaarde jazzlabel Impulse! een album verschijnen met een nog niet eerder uitgebracht concert van Thelonious Monk uit 1968.

Het nieuws ging de hele wereld over. Niet alleen was de geluidskwaliteit van de opnamen geweldig, ook het verhaal erachter was marketingtechnisch om van te smullen.

Een 16-jarige scholier Danny Scher haalt de dan 52-jarige pianist naar zijn middelbare school in Palo Alto, Californië, betaalt 500 dollar en laat de conciërge het optreden opnemen als wederdienst voor het stemmen van de piano.

Op 31 juli zou de hele jazzwereld kennis kunnen nemen van een geweldig concert van de pianist met zijn band in topvorm. Via streamingdiensten als Spotify viel er al een paar weken een voorproefje te beluisteren, Don’t Blame Me, een solostuk van Monk.

Maar ineens, daags voor de release, was het nummer weg. Zonder opgaaf van redenen verdween het album Palo Alto van de internationale releaselijsten.

‘Ik schrok me dood’, zegt de inmiddels 68-jarige Scher aan de telefoon in Californië. ‘Van Toot, (ook wel T.S. genoemd, de zoon van Monk die de nalatenschap van zijn vader beheert) begreep ik dat de rechten geregeld waren. In oktober 1968 stond Monk niet meer onder contract bij Columbia, nu onderdeel van Sony. Dat wist hij zeker. Maar er waren blijkbaar kleine lettertjes die Toot over het hoofd had gezien.’

Een clash tussen twee grote spelers in de muziekwereld zo zou Scher, die decennia lang als concertboeker zou blijven werken, het niet noemen. ‘Zo veel handel zit er niet in die oude jazzopnamen, dacht ik. Maar ik denk dat Sony dit toch niet over hun kant wilde laten gaan. En dus stuurden ze hun advocaten op Universal af. Op het allerlaatste moment.’

Toen niet alleen de releasedatum al vast tond maar de cd’s en lp’s met het concert al in de magazijnen lagen en zelfs al naar de winkels waren verstuurd.

Het fijne weet Scher er ook niet van, maar ‘in een paar weken waren ze eruit’. Sony en Universal zouden samen delen in de opbrengst. Universal mocht de plaat met het mooie klassieke zwart/oranje Impulse! label blijven verkopen, Sony zou zich richten op de digitale verkoop en streaming.

Er kwam een nieuwe releasedatum, 18 september en dus is Palo Alto eindelijk voor iedereen te beluisteren.

Waarom eigenlijk nu pas, na al die jaren? Monk-biograaf Robin D.G Kelley beschrijft de opnamen al in 2009 in zijn standaardwerk The Life and Times Of an American Original, waarvoor hij Scher ook heeft geïnterviewd.

‘De band lag eerst jarenlang bij mijn ouders op zolder. Vijftien jaar geleden heb ik ’m pas gedigitaliseerd en ben ik ermee naar Monks zoon gegaan, omdat mensen om me heen zeiden dat het echt heel bijzonder was. Toot vond het prachtig maar deed er niks mee. In 2017, op de 100ste verjaardag van Monk, hebben we de contracten getekend. Nu, drie jaar later is het eindelijk zo ver.’

Het concert is een van de laatste keren dat Monk met zijn band, met Charlie Rouse op tenorsax, Larry Gales op bas en drummer Ben Riley zou optreden. ‘Misschien dat ze daarom wel zo geweldig speelden. Alsof ze wisten dat het weleens de laatste keer kon zijn.’

Thelonious Monk: Palo Alto.

Impulse!/Universal

Monk in 1968

Thelonious Monk was in 1968 aan het eind van zijn contract met Columbia gekomen. In oktober, toen hij op de Palo Alto High School zou optreden, moest hij eigenlijk nog de studio in, maar liever verdiende hij zijn geld twee weken lang in de Jazz Work Shop in San Francisco. Daar haalde de broer van Danny Scher hem met zijn band op, op 27 oktober. Scher: ‘Ik zie ze nog aankomen op het schoolplein met de bas die uit het autoraam stak. Het waren zulke leuke kerels. Ze hadden er echt zin in.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden