Theatermaakster Angelica Liddell weet opnieuw te verbazen

De Spaanse Angelica Liddell is voor de derde keer in Amsterdam en weet opnieuw behoorlijk te verbazen. Keiharde muziek overstemt de wat saaie verbeelding van liefdeloosheid en geweld.

Beeld Samuel Rubio

De bizarste scène is die waarin een verpleegkundige het podium opkomt, Jezus bij de arm neemt en bloed bij hem aftapt. Het duurt even voordat het plastic zakje aan het infuus rood kleurt, maar dan zien we het naar beneden sijpelen: het bloed van Jezus Christus, de zoon van God.

De acteur die hem in de voorstelling Primera carta de San Pablo a los Corintios. Cantata BWV 4, Christ lag in Todensbanden. Oh, Charles! speelt, is dit keer niet Ted Neeley maar een Spaanse performer. Hij is geheel naakt en met goudkleurige bodypaint beschilderd. Hij ziet er haveloos en slonzig uit, met zijn baard en sliertige haar. En hij lijkt op Charles Manson, de Amerikaanse sekteleider wiens foto aan het begin van de voorstelling wordt geprojecteerd als hij door politieagenten wordt afgevoerd. De gelijkenis is frappant: Manson en Jezus zijn brothers in crime.

Zoiets zou je kunnen concluderen uit deze nieuwe voorstelling van het Spaanse fenomeen Angelica Liddell. De opmerkelijke theatermaker was al drie keer eerder te gast in de Stadsschouwburg Amsterdam en opnieuw weet zij behoorlijk te verbazen. Behalve die bloedaftap-act knipt Jezus de lange lokken af van een bezoekster, overigens geheel vrijwillig. En Liddell zelf houdt een furieuze monoloog van bijna drie kwartier, gebaseerd op de liefdesbrief die Emily Dickinsons The Queen of Calvary aan haar grote minnaar schreef.

De voorstelling opent met een citaat uit de Eerste Brief van Paulus aan de Corinthiërs, waarin de liefde als grootste van het drietal Geloof, Hoop, Liefde wordt onderstreept. Intens droevig is vervolgens de tekst uit Ingmar Bergmans film De Avondmaalgasten waarin een vrouw met een huidziekte alle hoop op liefde opgeeft.

Het decor wordt gedomineerd door een immens grote afbeelding van De Venus van Urbino van Titiaan. Verder klinkt Call Me van Blondie (geen idee waarom) en veel Bachmuziek, waaronder enkele cantates en Halleluja's. Dat werkt theatraal fantastisch, want als je die muziek keihard laat klinken, hoef je als theatermaker zelf niet veel meer te doen dan een groepje kaalgeschoren vrouwen te laten ronddartelen in een wat saaie verbeelding van liefdeloosheid, geweld en onderdrukking, inclusief een ontregelend verhaal over masturbatie met behulp van een crucifix.

Deze zomer komt Liddell met haar volgende productie naar het Festival van Avignon: Qué Haré Yo Con Estada. Volgend jaar wijdt ze zich zelfs aan het scheppingsverhaal. Ze maakt dan een theaterversie van het eerste Bijbelboek Genesis, dat in Den Haag vorig jaar overigens al gebeurde. Of dat een marathonvoorstelling wordt, is nog niet bekend. Evenmin of Liddell zelf Eva zal spelen, maar hoop doet leven.

Primera carta de San Pablo a los Corintios. Cantata BWV 4, Christ lag in Todensbanden. Oh, Charles! Van Angelica Liddell en Arta Bilis Teatro (Madrid). 6 en 7/5, Stadsschouwburg, Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden