Recensie Theater

Theatergroep Suburbia blaast een vergeten toneelstuk nieuw leven in (4 sterren)

Regisseur Albert Lubbers en zijn spelers leveren een sterk gespeelde en fraai vormgegeven vertolking van J.B. Priestleys klassieker. Dic van Duin is geweldig als opgefokte pater familias en Julia Akkermans maakt indruk met technisch perfect acteerwerk. 

De inspecteur en het dode meisje van J.B. Priestley door Theatergroep Suburbia, regie Albert Lubbers. 30/6, Stadslandgoed De Kemphaan Almere; daar te zien t/m 29/7.

Bij binnenkomst krijgen we allemaal een glaasje port. Dat treft, want de familie Birling is zojuist begonnen aan een feestje ter gelegenheid van de verloving van dochter Sheila met de charmante Gerald Croft. Er wordt gelachen en geproost, en wij proosten mee: op het jonge stel!

Welkom in het toneelstuk An Inspector Calls van J.B. Priestley, geschreven in 1945 en nu, in de zomer van 2018, opgevoerd in Stadslandgoed De Kemphaan in Almere. Op zich een opmerkelijke keuze van theatergroep Suburbia om juist deze volbloed Engelse klassieker op te nemen in het repertoire, want met de zomer of met de locatie en regio heeft het niets te maken.

Maar het geeft niet, want regisseur Albert Lubbers en zijn spelers hebben er een erg mooie, sterk gespeelde en fraai vormgegeven voorstelling van gemaakt. De Nederlandse titel is De inspecteur en het dode meisje, en dat dekt behoorlijk de lading. Het verlovingsfeestje bij de welgestelde familie Birling wordt namelijk verstoord door de komst van een inspecteur die de zelfmoord van een meisje onderzoekt.

In deze knap geschreven en onderhoudende mix van zedenkomedie en thriller blijkt dat alle personages iets met dat meisje van doen hebben gehad. De onderlinge verwevenheid is zowel geheimzinnig als verrassend, en Priestley strooit intussen met behartenswaardige zaken over zelfgenoegzaamheid en onderlinge afhankelijkheid.

De voorstelling wordt gespeeld in een houten schuur, helemaal in het rond – het publiek zit er in gouden stoeltjes omheen. Mooi tapijt, wapperende gordijnen, kroonluchter, kristal, oogstrelende kostuums. Dit op zich statische praatstuk is door de regie van Albert Lubbers zelfs zwierig en vlot te noemen.

Dic van Duin is geweldig als opgefokte, bijna ontploffende pater familias, en ook Julia Akkermans maakt indruk, met technisch perfect en knap ingeleefd acteren. Victor IJdens is de ideale vertolker van de angry young man, David Lucieer als altijd this charming man en Marie-Christine de Both een sterke, dominante moeder. Wouter Van Lierde speelt op bijna eng-indringende manier de inspecteur.

Het lukt dit mooie setje spelers aldus niet alleen een vergeten toneelstuk nieuw leven in te blazen, maar ook iets te beweren over schuld en schaamte, boete en bedrog.

Meer over