Theatercollectief BOG. geeft kinderen een lesje in de diersoort volwassenen

Theater Grote mensen, bah! Ze stinken en liegen en doen geheime dingen als kinderen slapen Theatercollectief BOG. splitst het publiek en geeft de kinderen een lesje in de diersoort volwassenen.

Collectief BOG, in de voorstelling KID. Foto An-Sofie Kesteleijn

Het gebeurt de laatste jaren vaker dat groepen een voorstelling opsplitsen in vóór- en achterkant. De ene helft van het publiek ziet drama, klucht of komedie. De andere helft kijkt naar verwikkelingen backstage. Door de toename aan technische mogelijkheden in theaters, spelen podia hier flexibel op in. Wil je beide uitvoeringen zien, dan moet je terugkomen, of na een pauze wisselen.

Het jonge getalenteerde collectief BOG. past dit procedé nu toe bij zijn eerste voorstelling voor jeugdig publiek, zij het dat je niet vrij bent een kant te kiezen. Kinderen en volwassenen worden tijdelijk van elkaar gescheiden en zitten tijdens KID. (8+) op aparte tribunes, met een triplex wandje als scheidingsmuur. Er mag geen spion overlopen. Wij zien hoe drie acteurs zich halfnaakt (of helemaal bloot) in dierenpakken hijsen en gissen slechts naar wat zij daarvan aan ons kroost laten zien. We horen wel spontane reacties: veel gegil, 'ieel!' en 'neeeee!' maar ook eerlijke antwoorden op vragen over (leugenachtig) gedrag van ouders. In Antwerpen blijken kinderen verrassend veel te weten over bijvoorbeeld burn-outs en cafés, maar niets over darkrooms ('waar volwassen dingen doen in het donker'), cellulitis ('eelt op stukjes vel') of koordjes-tussen-billen.

Zij (kinderen van 8 tot ongeveer 14 jaar) horen wat wij zingen (in opdracht van de makers) en zien wat wij door luikjes aanreiken. Die opzet pakt hilarisch uit. Vooral door het onderwerp. BOG. wil de (aanstaande) tieners laten zien hoe de diersoort 'volwassenen' zich doorgaans gedraagt. En dat is behoorlijk dom.

Het vierkoppige BOG., bestaand uit eindtwintigers Judith de Joode, Benjamin Moen, Sanne Vanderbruggen en Lisa Verbelen, bouwde in amper vijf jaar tijd een naam op in Vlaanderen en Nederland door tijdens voorstellingen voor volwassenen een filosofisch onderwerp volledig uit te puren, zoals geloven (in de voorstelling GOD.) of het hebben van een mening (in MEN.). Nu leggen ze voor kinderen het thema 'volwassendom' onder een vergrootglas, maar wel speelser en luchtiger. Fysiek is de volwassene bijvoorbeeld maar een harig en stinkend wezen. Adem gaat naar koffie ruiken of 'dooie diertjes in de keel', oksels naar ui en scheten naar oude bloemkolen. Tenminste, dat horen we ze vertellen. Wat ze ter illustratie laten zien bij schaamhaar, snorhaar en beenhaar, weten we niet. Wel kunnen we raden naar 'de dingen die volwassenen doen als kinderen slapen en waarover ze altijd zeggen: dat vertel ik later wel'. En dat ze ook seks hebben op scooters of in auto's, gaat er bij de kinderkant niet in, afgaande op hun reacties vol ongeloof.

KID.

(8+) door BOG. in coproductie met Het Paleis en Het Zuidelijk Toneel. Tournee van 12/1 t/m 6/4.

Op aanraden van eindregisseur Jetse Batelaan (een ervaren rot in interactief jeugdtheater) testte BOG. de eerste resultaten uit op jong publiek. Zo bleek een dialoogje over 'seks met dieren' een brug te ver - dat is geschrapt. 'We probeerden te volledig te zijn', licht Moen na afloop toe, de enige ouder van het viertal, net vader van een dochtertje van nog geen jaar. Een keer ging het jeugdig publiek zo op in alle hilariteit dat de testvoorstelling uit de hand liep. 'Ze haalden ladders weg, zodat we niet meer over de schutting konden klimmen. Nu hitsten we ze iets minder op.'

Moen is benieuwd of het Nederlandse publiek, dat vanaf 12/1 in zo'n twintig theaters naar KID. kan gaan kijken, anders reageert. 'Belangrijk is dat volwassenen en kinderen samen komen. Oma's, oma's, voogden of oppassers, maakt niet uit. Als er maar ook volwassenen zijn. Met alleen jeugdig publiek werkt het niet. Dan missen we ons studieobject.'

Meer over