Review

'The world will never see another crazy motherfucker like you!'

Frontman Corey Taylor van Slipknot op het Deense festival Roskilde in 2013. Beeld null
Frontman Corey Taylor van Slipknot op het Deense festival Roskilde in 2013.

De fans van de Amerikaanse neo-metal-band Slipknot - en dat zijn er nogal wat - hadden de hoop opgegeven. Het tragische overlijden van bandoprichter, liedschrijver en bassist Paul Gray in 2010 had de band totaal verwoest. De mannen achter de horrormaskers bleken echte mensen, ze waren er kapot van. Pas na drie jaar kropen de achterblijvers weer eens in een studio. Het klinkt misschien wreed, maar het doorstane leed heeft Slipknot op het rouw- en herrijzenis-album .5: The Gray Chapter geen slecht gedaan.

Uiteraard gaat de plaat over de dood van Gray, in bijvoorbeeld het schrijnende openingsnummer XIX, waarin zanger Corey Taylor het uitschreeuwt van frustratie. Daarna gaat het gas erop, in de van Slipknot bekende technische en razendsnelle refreintjesmetal, inclusief krassende turntables. De woede in een lied als Sarcastrophe lijkt oprecht, net als de tekst, en het doordenderende The Skeptic behoort tot de sterkste liedjes uit het oeuvre van de band.


Op een of andere manier weet Slipknot in de gortdroge en bunkerharde gitaren steeds de gevoelige snaar te vinden zonder larmoyant te worden. Zelfs niet als Taylor zijn verloren vriend aanroept in het refrein: 'The world will never see another crazy motherfucker like you!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden