The Water Diviner biedt weinig hoop voor een vruchtbare regiecarrière

Met een historisch melodrama maakt de Australische acteur Russell Crowe zijn regiedebuut. Maar het onevenwichtige mengsel van oorlog, avontuur en romantiek biedt weinig hoop voor Russells regiecarrière.

Russell Crowe in The Water Diviner.Beeld X

De rol is Russell Crowe op het lijf geschreven: bonkige held met terneergeslagen blik, die als het moet - en het moet vaak - zijn machtige schouderpartij eronder zet, en voorop gaat in de strijd. De grote strijd is al beslecht, in de melodramatische avonturenfilm The Water Diviner; de Ottomanen joegen de Australische en Nieuw-Zeelandse invasietroepen de zee op bij de slag om het Turkse schiereiland Gallipoli, in 1915. Duizenden gedode soldaten bleven achter, tussen de granaatkraters.

Jaren later, als de Eerste Wereldoorlog voorbij is, reist de Australische boer Joshua Connor (Crowe) naar het politiek onrustige Constantinopel, om te speuren naar zijn drie zoons. Die keerden niet terug van het slagveld. Breng hun lichamen terug, beveelt Connors radeloze echtgenote, waarna ze zelfmoord pleegt.

Dit maakt ruimte vrij voor een verplicht aandoende flirt tussen Connor en diens Turkse hotelier Ayshe. Voor die rol strikte Crowe actrice en ex-Bondgirl Olga Kurylenko, een vrouw zo mooi dat ze onwerkelijk oogt in dit toch authentiek bedoelde filmdrama. Ongeveer zoals fotomodel Doutzen Kroes in het epos Nova Zembla. Kurylenko beschikt over drie gezichtsuitdrukkingen: neutraal, nadrukkelijk verbaasd en nadrukkelijk verontwaardigd. Meer wordt ook niet van haar verlangd, in het regiedebuut van haar tegenspeler Crowe, die zijn eigen mimiek eveneens slechts basaal benut.

The Water Diviner is desalniettemin een ambitieus debuut: op locatie gefilmd, zowel in Australië als Turkije, met een in eigen land beladen thema en veel flashbacks en oorlogsgewoel. Een pietsje waargebeurd, ook nog: volgens de overlevering meldde zich ooit één Australische boer in het verre Turkije, vanwege zo'n gesneuvelde zoon. De rest van The Water Diviner is erbij gefantaseerd.

Russell Crowe tijdens de première van The Water Diviner.Beeld getty

Als verteller toont Crowe zich een man van het grote gebaar. Daarbij schiet hij zo nu en dan wel uit. Crowe ziet zichzelf - of zijn personage Connor - wel héél graag heroïsch te paard over een vlakte denderen. Het serieuzer bedoelde, en middels een horrorkitschscène benadrukte anti-oorlogsentiment in The Water Diviner, strookt niet helemaal met de meer avontuurlijke momenten. Die deemoedige Connor moet óók langs daken ontsnappen, als een soort Indiana Jones zonder knipoog, of even het binnenvallende Griekse leger uitschakelen met een stuk hout.

Die Grieken zijn hier overigens de ware barbaren, terwijl de Turken toch best redelijke lui blijken - de faciliterende Turkse overheid zal tevreden zijn. Crowe presenteert de Ottomanen als een soort broedervolk, met wie de geharde Australiërs de facto meer gemeen hebben dan met die regelzuchtige Britten. 'Waar ik vandaan kom, is hoop een plicht', vat Connor de Australische volksaard samen, in wandtegeldialoog.

Dat is goedbedoeld. Maar deze onevenwichtige mix van oorlogsellende, avontuur en opgelegde romantiek biedt weinig hoop voor een vruchtbare regiecarrière.

The Water Diviner. Melodrama. Regie: Russell Crowe. Met: Russell Crowe, Olga Kurylenko, Cem Yilmaz, Yilmaz Erdogan. 111 min., in 49 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden