The Sweet Escape

Weg is Stefani's sprankeling

Voor wie zich nooit door het doordeweekse Californische gitaarbandje No Doubt aangesproken voelde, was het solodebuut van frontvrouw Gwen Stefani (Love Angel Music Baby, 2004) een aangename verrassing: kekke popliedjes waar producers als The Neptunes, Nellee Hooper en Andre 3000 (OutKast) wel raad mee wisten.
Op opvolger The Sweet Escape is het alweer uit met de pret. Hetzelfde leger gastproducers werd opgetrommeld, maar de speelse luchtigheid van het debuut is verdwenen. Hier wordt hoorbaar geprobeerd om van Stefani een 'serieuze' popdiva te maken - en weg is de charme.

De single Wind It Up mag tot de ongelukkigste Neptunes-producties gerekend worden, Yummy had Pharrell Williams beter voor Kelis kunnen reserveren en een ballad als 4 In The Morning geeft precies aan wat het probleem is: keurig volgens het boekje, maar geen sprankeling te bekennen. En het was nou juist die sprankeling die Gwen Stefani heel eventjes net zo leuk maakte als het beste van bijvoorbeeld Nelly Furtado en de Sugababes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden