The Rider is een verbluffend bewijs van de gave van de pas 35-jarige regisseur Chloé Zhao

Zhao laat de familie Jandreau zichzelf spelen en doorgrondt zo het cowboyschap.

De Amerikaanse acteur Brady Jandreau uit The RiderBeeld AFP

De familie Jandreau vormt de wensdroom van iedere documentairemaker. Er is vader Tim, een stoïcijnse cowboy, alleenstaand sinds het heengaan van zijn Lakota-echtgenote. Hun autistische tienerdochter Lilly, vrolijk zingend en becommentariërend. En die zoon Brady: een begaafd paardentrainer en rodeorijder van begin twintig, die bijna het leven liet toen een paard zijn schedel opentrapte. Nu moet de jongen verder met een stalen plaat in z’n hoofd en wat neurologische complicaties. Samen bewonen ze een trailer in Dakota, nabij het reservaat. Ook is er Brady’s beste vriend Lane: een paar jaar geleden nog lokaal roemrucht rodeoster, nu verlamd en in een rolstoel.

Allemaal écht, en geworteld in dat prachtig ruige Dakota, waar de familie nabij het reservaat een trailer bewoont. Ze zijn ook nog eens aantrekkelijk, die Jandreau’s.

Maar de naar Amerika uitgeweken Chinese regisseur Chloé Zhao (35) wilde meer dan vastleggen wat er al was, en vormde de familie en aanhang in haar zelfgeschreven script tot personages. De Jandreau’s mogen zichzelf spelen, maar in de uitgekiende scènes doet het naturalistische spel in The Rider geen moment denken aan dat van een amateurcast; een verbluffend bewijs van de gave van de 35-jarige regisseur. Die studeerde film in New York, en situeerde haar debuutdrama Songs My Brothers Taught Me (2015) ook al in de Lakota-indianengemeenschap.

Vanaf de openingsscène plaatst ze de kijker in het gemoed van Brady, wiens leven op een tweesprong staat. Nadat hij zichzelf uit het ziekenhuis heeft ontslagen, wipt de rodeorijder de krammen uit zijn hoofd met een Bowiemes. ‘Cowboy up’, zo noemen ze dat in The Rider, in een variatie op de Amerikaanse uitdrukking ‘man up’ – want mannen en cowboys doen niet aan pijn. Maar voor Brady, die in het bijzijn van z’n cowboyvrienden mompelt dat hij ‘herstellende’ is, staat een rentree in de rodeoring gelijk aan zelfmoord.

Zonder inzet van de gebruikelijke elementen uit het westerngenre, penetreert Zhao dat oer-Amerikaanse manbeeld, het cowboyschap. Het betekent álles voor Brady, maar veel meer is er ook niet in deze contreien; hooguit dat slecht betaalde baantje in de supermarkt. The Rider is fraai – veel lage zon - maar nooit Disney-fraai gefilmd door cameraman Joshua James Richards, bekend van de arthousehit God’s Own Country. Zie die fabuleuze scène waarin Brady een waarlijk wild paard temt, terwijl de camera zo dichtbij komt. Je vóelt de spanning tussen mens en dier: dit betreft geen acteurspaard dat op commando van de buiten beeld staande dierentrainer even wat bokt. En Zhao laat paard nu eens gewoon paard, dicht het dier geen spiritueel heilzame kwaliteiten toe. Ook dat is verfrissend aan The Rider.

Verbetering: In een eerdere versie van dit artikel stond dat vader Tim met zijn zoons woonde. Hij heeft een zoon en een dochter.

The Rider

Drama

Regie Chloé Zhao

Met Brady Jandreau, Lilly Jandreau, Tim Landreau, Lane Scott

105 min., in 33 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden